شمارهٔ ۲۷۰

هوش مصنوعی: مانند برگ سبزی که در پاییز زرد می‌شود، هر کسی که یک لحظه با من همدردی کند، دچار همان حال می‌شود.

هوش مصنوعی: به می‌گفتم که غبار سنگین از ذهن‌مان برطرف شود، اما نمی‌دانستم که آب آسیا نیز باعث پخش شدن گرد و غبار می‌شود.

هوش مصنوعی: چنان که صبح با آمدنش تاریکی شب را از بین می‌برد، سیاهی‌ها از دل‌ها دور می‌شود و با آهی سرد، به آرامی محو می‌گردد.

هوش مصنوعی: دل بی‌تاب من مانند کسی است که از خواب عمیق بیدار می‌شود و آرامش پیدا می‌کند. اما این آرامش زودگذر است و دل همچنان تحت تاثیر دردهای عمیق می‌چرخد.