هر کس طمع روی دل از مردم خس داشت
امید شکرخند گل از چاک قفس داشت
هر کس که درین دایره از ناموران شد
مانند نگین چشم به دست همه کس داشت
برگشت ز لب جان به تن خسته دگربار
تا روی تو آیینه مرا پیش نفس داشت
اطلاعات
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه: ویکیدرج
تعداد ابیات: 3
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
هر کس طمع روی دل از مردم خس داشت
امید شکرخند گل از چاک قفس داشت
هوش مصنوعی: هر کسی که به دلخوشی دیگران امید داشته باشد، در واقع از مردم چیزی جز ضرر و خسارت نخواهد دید؛ اما کسی که شکر و شادی را از چاک قفس گل ببیند، امید میبندد و زیبایی را در دل خود دارد.
