برگردان به زبان ساده
بسته است چشم روشن از سیر، بال ما را
چون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را
هوش مصنوعی: چشم‌های روشنی که به دنیا می‌نگرند، بسته شده‌اند و بال‌های ما مانند شعله شمعی می‌سوزد که ریشه‌اش در سر نهال ماست.
گرد یتیمی ما چون گوهرست ذاتی
نتوان فشاند از دل گرد ملال ما را
هوش مصنوعی: گرد یتیمی ما مانند جواهر ارزشمندی است که نمی‌توان ناراحتی و اندوه ما را از دل خارج کرد.
ما را ز زیر پر هست راهی به آن گلستان
هر چند سخت بندد صیاد بال ما را
هوش مصنوعی: ما با وجود اینکه در خطر هستیم و ممکن است صیاد ما را به دام بیندازد، اما راهی به سوی آن باغ بهشت داریم.
آن کس که داد ما را ز آغاز آنچه بایست
هم می کند در آخر فکر مآل ما را
هوش مصنوعی: کسی که از همان ابتدا آنچه را که باید به ما داده، در پایان نیز به خوبی وضعیت و سرنوشت ما را مد نظر دارد.
چون سایلان مبرم از تیغ رو نتابیم
چین جبین نبندد راه سؤال ما را
هوش مصنوعی: ما نمی‌توانیم با یک نگاه تند و جدی از کسی که سوال می‌کند، دوری کنیم؛ چون این کار مانع بروز سوالات و گفتگوها می‌شود.
تا می توان گرفتن ای دلبران به گردن
در دست و پا مریزید خون حلال ما را
هوش مصنوعی: تا جایی که می‌توانید، ای معشوقان، خون حلال ما را به گردن نگیرید و در کنارتان ریخته نشود.
ما چون گهر حصاری در روی سخت خویشیم
از خشکسال غم نیست آب زلال ما را
هوش مصنوعی: ما مانند جواهری هستیم که در یک دیواره سخت قرار دارد، بنابراین از خشکی و غم رنج نمی‌بریم و آب زلال وجود ما تحت تأثیر این مشکلات قرار نمی‌گیرد.
چون مشک سوده سازد ناسور زخم ها را
گردی که خیزد از ره مشکین غزال ما را
هوش مصنوعی: وقتی که مشک خالص خراب می‌شود، پدید آمدن زخم‌ها و دردهایی که در دل داریم، مانند گردی است که از مسیر آن غزال زیبا به وجود می‌آید.
از قیل و قال هر کس حالش بود هویدا
نتوان نهفته کردن از خلق حال ما را
هوش مصنوعی: هر کس بر اساس گفته‌ها و رفتارهایش، حالت و روحیه‌اش برای دیگران آشکار می‌شود و نمی‌توان وضعیت درونی ما را از دیگران پنهان کرد.
دایم به آبروییم از فیض خاکساری
از دست هم ربایند رندان سفال ما را
هوش مصنوعی: همیشه به خاطر احترام که از تواضع و خاکساری ناشی می‌شود، از دست می‌رود و رندان (نافرمان) خوشان چیزی از ما می‌گیرند.
در ناتمامی امروز از ما تمامتر نیست
هر ناقصی چه داند صائب کمال ما را؟
هوش مصنوعی: امروز به دلیل ناتمامی‌اش، هیچ چیز کامل‌تر از ما نیست. هر کسی که ناقص است، چگونه می‌تواند از کمال ما باخبر شود؟
