برگردان به زبان ساده
رسیده است به معراج اوج پستی ما
هزار پایه کم از نیستی است هستی ما
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که ما به اوج کمال خود رسیده‌ایم و نشان‌دهنده این است که در حالی که به ارتفاعات روحانی و معنوی می‌نگریم، هنوز از نظر انسانیت و مادیات در سطح نازلی قرار داریم و هزاره‌ها دور از وجود واقعی خود هستیم. به عبارتی، عظمت و کمال ما به اندازه‌ای نیست که بتواند به سرنوشت انسانی ما معنا ببخشد.
به هر چه چشم گشادیم، عشق می بازیم
گرفت روی زمین را صنم پرستی ما
هوش مصنوعی: هر چیزی را که به آن نگاه کردیم، در عشق شکست می‌خوریم و این در حالی است که ما به عشق مجسمه‌ها و زیبایی‌های دنیوی دلبسته‌ایم.
نسیم صبح فنا تیغ بر کف استاده است
نفس چگونه برآرد چراغ هستی ما؟
هوش مصنوعی: نسیم صبح مانند تیغی است که آماده به حمله است. در این شرایط، نفس چگونه می‌تواند روشنی و وجود ما را حفظ کند؟
به گوش، خنده مینای می گران آید
ز بس که هست سبکروح، خواب مستی ما
هوش مصنوعی: صدای خنده مینای می، به خوبی و سبکی روح او به گوش می‌رسد، و خواب مستی ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
غذای روح به تن می دهیم از غفلت
به خویش خاک ببالد ز تن پرستی ما
هوش مصنوعی: ما به خاطر غفلت از خود، به روح خود آسیب می‌زنیم و اجازه می‌دهیم که این بی‌خبری و پرخوری جسمی باعث شود که روح‌مان به خاک سپرده شود.
غنیمت است دمی آب خوش درین عالم
به ذوق آب خمارست می پرستی ما
هوش مصنوعی: در این دنیا هر لحظه که بتوانیم از لذت می و خوشی بهره‌مند شویم، ارزشمند است، زیرا این لذت یک نوع نشئگی و سرخوشی خاص به ما می‌دهد که شیرینی آن در زندگی‌مان حس می‌شود.
شبی که سایه کند می به جام ما صائب
سیاه روز نگردد چراغ هستی ما
هوش مصنوعی: شبی که معشوق ما را با شراب در جام ما بیفکند، روزهای سیاه و تاریک به وجود نخواهد آمد زیرا چراغ وجود ما روشن است.
