برگردان به زبان ساده
یاسمینش لاله گون از تاب نظر
از تماشایش بود خون رزق ارباب نظر
هوش مصنوعی: یاسمنش با تماشای زیبایی‌اش به رنگ لاله درآمده و زیبایی‌اش چنان است که دل هر ناظری را می‌برد و به او زندگی و خوشی می‌بخشد.
تا نپوشد جوشن داودی از خط روی او
از لطافت نیست ممکن آورد تاب نظر
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و لطافت چهره فردی اشاره دارد که حتی زره‌ای به نام جوشن داودی هم نمی‌تواند بر روی آن پوشانده شود. زیبایی او به حدی است که نمی‌توان به سادگی از آن چشم‌پوشی کرد و تماشای او برای دیگران دشوار است.
هست در هر نقطه پنهان معنی پیچیده ای
ورنه زلف و خط نگردد دام ارباب نظر
هوش مصنوعی: در هر نقطه چیزی عمیق و پنهان وجود دارد، وگرنه زیبایی ظاهری مانند زلف و خط نمی‌تواند برای کسانی که دارای بینش عمیق هستند، جلب توجه کند.
می توان کردن به چشمش نسبت چشم غزال
شوخی مژگان اگر دارد رگ خواب نظر
هوش مصنوعی: می‌توان با نگاه کردن به چشمان او، به چشمان غزال تشبیه کرد، زیرا اگر او با مژگانش شوخی کند، می‌تواند بر دل افراد تسلط پیدا کند.
بر سراپایش مبین گستاخ کان موی میان
می شود چون موی آتش دیده ازتاب نظر
هوش مصنوعی: به زیبایی و دلربایی او نگاه نکن، زیرا موهای او در وسط مانند موی آتش می‌درخشد و از شدت زیبایی‌اش، دل را می‌سوزاند.
گرد بر می آرد رنگین لباسان چشم شور
داد شبنم دفتر گل را به سیلاب نظر
هوش مصنوعی: روی رنگین لباس‌ها، گرد و غبار می‌نشیند و نگاه بد بر شبنم گل‌ها، زخم‌هایی می‌زند که گویی در دریا غرق شده‌اند.
گر زابرو تیغ بارد همچو مژگان بر سرش
بر ندارد چشم، صاحبدل ز محراب نظر
هوش مصنوعی: اگر از جلو تیغی همچون مژه بر سرش ببارد و او چشم از آن برندارد، دل آگاه از محراب نظر استفاده کند.
صبح رخساری کز اوشد دیده ام انجم فشان
آفتابی می شود رنگش ز مهتاب نظر
هوش مصنوعی: صبحی که در آن چهره‌ای زیبا و دلربا از خواب بیدار می‌شود، مانند ستاره‌ها در آسمان می‌درخشد و رنگ چهره‌اش آن‌قدر روشن و زیباست که به نظر می‌رسد از نور ماه تابیده شده است.
نسبت بیداری و خواب گران من بود
چون شرار و سنگ درمیزان ارباب نظر
هوش مصنوعی: معنای این بیت به این صورت است که بیداری و خواب سنگین من مانند رابطه دو چیز متضاد، یعنی شرار (آتش) و سنگ، در نظر و قضاوت دیگران قرار دارد. به عبارتی دیگر، حالتی از بیداری و خواب که من دارم، به گونه‌ای است که در نظر دیگران کاملاً متفاوت و متضاد به نظر می‌رسد.
آن که بست از هر دو عالم چشم حیران مرا
کاش می آورد روی نازکش تاب نظر
هوش مصنوعی: کسی که از هر دو جهان چشم هایم را بسته است، کاش مرا به زیبایی خود می‌آورد تا نگاهی به او بیفکنم.
می شود صائب ز چشمش جویهای خون روان
این غزل را هر که می گوید ز اصحاب نظر
هوش مصنوعی: چشم صائب چنان پر از غم و درد است که مانند جویهای خون می‌ریزد. هر کسی که این شعر را می‌سراید، از گروه افرادی است که به عمق احساسات و تجربیات انسانی توجه دارند.
