برگردان به زبان ساده
ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان را
ز بلبل مطرب رنگین کلام آورد مستان را
هوش مصنوعی: از درخت سرو و گلهای چمن، جام و نوشیدنی آوردند برای مستان. همچنین، از بلبل که آوازخوانی خوشسخن است، شگفتیها و زیباییهای دیگری برای مستان به ارمغان آوردهاند.
مکرر بود وضع روز وشب، آن ساقی جان ها
ز زلف و عارض خود صبح و شام آورد مستان را
هوش مصنوعی: وضع روز و شب همیشه تکرار میشود، اما آن ساقی جانها با زلف و چهرهاش هر صبح و شام، شراب زندگی را به مستان میدهد.
کمندی از خط بغداد سامان داد جام می
به سیر روضه دارالسلام آورد مستان را
هوش مصنوعی: کسی کمندی از خط بغداد به دست گرفته و با آن، جام می را به سمت باغ بهشت (دارالسلام) میآورد تا مستان را سرگرم کند.
که می گنجد دگر در جامه کز گلزار بیرنگی
نسیم صبحدم چندین پیام آورد مستان را
هوش مصنوعی: در این شعر گفته شده است که چگونه میتواند پیامها و احساسات مختلف در دنیایی که خالی و بیرنگ است، قرار بگیرد. نسیم صبحگاهی که از گلزار میگذرد، پیامهای زیادی برای عاشقان و مستان به ارمغان میآورد. این اشاره به ارتباط عمیق بین طبیعت و احساسات انسانی دارد.
بنه بر طاق نسیان زهد را چون شیشه خالی
درین موسم که سنگ از لاله جام آورد مستان را
هوش مصنوعی: در این فصل که گلها و لالهها شکوفه میدهند و دلها را شاداب میکنند، زهد و پارسایی را مانند شیشهای خالی بر طاق فراموشی بگذارید. این دنیا با زیباییهایش، حال و هوای مستانهای ایجاد کرده است و باید از آن لذت برد.
مشو غمگین در میخانه را گر محتسب گل زد
که جوش گل شراب لعل فام آورد مستان را
هوش مصنوعی: در میخانه ناراحت نشو، اگر صاحب مجلس گلی را نشان کرد. زیرا جوش و خروش آن گل، همچون شرابی خوش رنگ و زیبا، همگان را به شادابی دعوت میکند.
به هشیاران فشان این دانه تسبیح را زاهد
که ابر از رشته باران به دام آورد مستان را
هوش مصنوعی: به کسانی که هوشیار و آگاه هستند، این دانه تسبیح را بدهید، ای زاهد! زیرا ابر توانسته است باران را به دام کشد و مستان را به سوی خود بکشاند.
کمند جذبه حب الوطن از وادی غربت
به دریا همچو سیل خوشخرام آورد مستان را
هوش مصنوعی: علاقه به وطن مانند سیلی شاداب و خروشان، افرادی را که در غربت هستند به سمت خود میکشاند و به آنها نشاط میبخشد.
به قول عارف رومی سخن را ختم کن صائب
که ساقی هر چه درباید، تمام آورد مستان را
هوش مصنوعی: به گفته عارف رومی، سخن را به پایان برسان، زیرا ساقی همیشه آنچه را که لازم است، به طور کامل به مستان میرساند.