غزل شمارهٔ ۴۰۰۹

هوش مصنوعی: نفس خوشی از درون من بیرون نمی‌آید، همان‌طور که نسیم خوشبو از باغ بهشت از آتش و گرما بیرون نمی‌آید.

هوش مصنوعی: دستگاه تیر تو چه چیزی از دل گرم من دیده است که هیچگاه از منطقه‌ی آسیب‌زده‌اش خارج نمی‌شود؟

هوش مصنوعی: از طبیعت سرکش و غیرقابل پیش‌بینی خوبان با ملاطفت و نرمش برخورد کن، زیرا ویژگی‌های نیکو نیز در شرایط سخت و دشوار از بین نمی‌روند.

هوش مصنوعی: محبت به پایان رسید و صائب نتوانست چیزی بگوید. همیشه از آتش، دود بیرون نمی‌آید.