برگردان به زبان ساده
ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بندد
که ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟
هوش مصنوعی: از زیبایی و جذابیت آن دلبر است که وقتی لب به سخن می‌گشاید، مرا به حالتی می‌برد که نمی‌توانم خود را کنترل کنم و اشک‌هایم روان می‌شود.
اگر تو در نگشایی به روی من از ناز
به آه من که در این حصار می‌بندد؟
هوش مصنوعی: اگر تو با ناز و غفلت به روی من لبخند نکنی، آه و ناله من چه فایده‌ای دارد که در این دنیای محدود و بسته به دردم می‌افزاید؟
درین ریاض دل جمع غنچه‌ای دارد
که در به روی نسیم بهار می‌بندد
هوش مصنوعی: در این باغ، دلی سرشار از محبت وجود دارد که به خاطر نسیم بهاری خود را پنهان کرده و در برابر آن می‌پوشاند.
به رنگ و بوی جهان دل منه که وقت رحیل
خزان نگار به دست چنار می‌بندد
هوش مصنوعی: به ظواهر و جذابیت‌های دنیای فانی دل نبند که در زمان جدایی، عشق واقعی‌ام را به درخت چنار می‌سپارد.
ز رشک آبله پا دلم پر از خون است
که آب در گره از بهر خار می‌بندد
هوش مصنوعی: دل من از حسادت و ناراحتی به شدت رنجیده است، مانند وقتی که آب در گره‌ای از خار گیر کرده و نمی‌تواند به راحتی جریان یابد.
یکی هزار شود نقد عمر دیده‌وری
که دل به سوختگان چون شرار می‌بندد
هوش مصنوعی: کسی که در دل به عشق سوختگان می‌نگرد و آنها را می‌بیند، می‌تواند به یک هزار برابر عمر خود ارزش پیدا کند.
مکن چو خضر درین تیره خاکدان لنگر
که آب زنگ درین جویبار می‌بندد
هوش مصنوعی: در این خاک تاریک و بی‌روح، مانند خضر (پیامبر معروف) توقف نکن، زیرا که آب زنگ‌زده در این جوی به جریان نمی‌افتد.
کسی که بر سخن اهل حق نهد انشگت
به خون خود کمر ذوالفقار می‌بندد
هوش مصنوعی: کسی که به سخنان اهل حق بی‌اعتنایی کند و به آنها توجه نداشته باشد، در واقع خود را در دردسر می‌اندازد و به مانند کسی است که در خطر قرار می‌گیرد.
دلیر بر صف افتادگان عشق متاز
که هر پیاده ره صد سوار می‌بندد
هوش مصنوعی: در میدان عشق، شجاعانه بر افرادی که به صف ایستاده‌اند، حمله نکن، زیرا هر فرد پیاده می‌تواند راهی به سمت پیروزی و موفقیت باز کند که از یک سواره هم دشوارتر است.
کند به زخم زبان هرکه منع من ز جنون
به خار و خس ره سیل بهار می‌بندد
هوش مصنوعی: هر کسی که با زخم زبان مرا از دیوانگی بازدارد، مانند سیل بهار است که راهش را از میان خار و خس باز می‌کند.
دل از سپهر عبث روی دل طمع دارد
چه طرف آینه از زنگبار می‌بندد؟
هوش مصنوعی: دل احساس می‌کند که از آسمان بی‌فایده چیزی را انتظار دارد، در حالی که آینه به خاطر زنگار کثیف خود، نمی‌تواند تصویر روشنی را نشان دهد.
کند ز دولت دنیا ثبات هرکه طمع
به پای برق سبکرو نگار می‌بندد
هوش مصنوعی: هر کسی که به ثبات و ماندگاری در این دنیای فانی امید داشته باشد، باید بداند که در دنیای سریع و بی‌ثبات محبت و زیبایی، کارش سخت خواهد بود.
خوشا کسی که درین میهمان‌سرا صائب
گران نگشته بر احباب، بار می‌بندد
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در این مهمانی بزرگ، با دوستانش به خوبی رفتار کند و از خود مسئولیت و محبت نشان دهد.
