برگردان به زبان ساده
من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد
ز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد
هوش مصنوعی: من از آن دسته افرادی هستم که در مواجهه با درد و رنج به شدت احساساتی می‌شوم و از دلخوشی‌ها و ناامیدی‌ها فریاد می‌زنم. مانند آب که از سنگلاخ‌ها عبور می‌کند و به حرکت در می‌آید، من نیز تلاش می‌کنم تا در برابر مشکلات و سختی‌ها از خود صدایی بلند کنم.
چنین که گوش گل از شبنم است پرسیماب
چه لازم است درین گلستان کنم فریاد؟
هوش مصنوعی: اینکه گل با وجود شبنم به زیبایی خود ادامه می‌دهد، نشان می‌دهد که چه نیازی به فریاد زدن در این باغ وجود دارد؟ یعنی در این فضای زیبا و آرام، نه نیاز به اعتراض است و نه دلیلی برای هیاهو.
ز گرد سرمه نفس گیر می شود آواز
چه حاصل است که در اصفهان کنم فریاد؟
هوش مصنوعی: آواز دل‌نواز از میان گرد و غبار سرمه به‌سختی به گوش می‌رسد. چه فایده‌ای دارد که در اصفهان فریاد بزنم؟
کنم چو ریگ روان نرم نرم راهی قطع
جرس نیم که به چندین زبان کنم فریاد
هوش مصنوعی: به آرامی و نرمی مانند ریگ روان، راهی را ایجاد می‌کنم که صدای زنگ قطع شود، تا بتوانم فریادهایم را به چندین زبان بیان کنم.
ز وصل بیش ز هجرست بیقراری من
به نوبهار فزون از خزان کنم فریاد
هوش مصنوعی: من از دوری تو بیشتر در دل بی‌تابم، و در فصل بهار فریاد می‌زنم که این بی‌قراری‌ام از همه فصل‌های خزان بیشتر است.
ز قطع راه مرا نیست شکوه ای چو جرس
ز ایستادگی کاروان کنم فریاد
هوش مصنوعی: من از این که در مسیرم مانع ایجاد شده، ناراحت نیستم؛ چرا که مانند زنگ‌زده‌ای که از توقف کاروان خبر می‌دهد، فریاد می‌زنم.
صدا بلند نسازد ز من کشاکش دهر
کمان نیم که ز زور آواران کنم فریاد
هوش مصنوعی: صدا و فریاد من از سختی‌های زندگی بلند نخواهد شد، چون من مثل کمان ناتوان هستم که نمی‌توانم از شدت فشارها و مشکلات به اعتراض و فریاد بلند برآیم.
نمی رسد چو به دامان دادرس دستم
گه از زمین و گه از آسمان کنم فریاد
هوش مصنوعی: وقتی که به کسی که می‌تواند کمکم کند دسترسی ندارم، از زمین و آسمان فریاد می‌زنم و کمک می‌طلبم.
گل از چمن شد و بلبل گذشت و رفت بهار
ز دوری که من بی زبان کنم فریاد؟
هوش مصنوعی: گل از چمن رویید و بلبل هم از آنجا گذشت و رفت. بهار که به خاطر دوری تو آمده، من چه کنم که بی‌زبانم و نمی‌توانم فریاد بزنم؟
نمی شود دل مجنون من تهی از درد
اگر چو سلسله با صد دهان کنم فریاد
هوش مصنوعی: دل مجنون من هرگز نمی‌تواند از درد خالی باشد؛ حتی اگر با صد صدا فریاد بزنم.
ز درد نیست مرا شکوه ای چو بیدردان
که از طبیب من ناتوان کنم فریاد
هوش مصنوعی: از درد و رنجی که دارم، شکایتی ندارم مانند کسانی که دردی ندارند. نمی‌توانم برای درمان خود کمک بگیرم، چون هیچ‌کس نمی‌تواند به من یاری رساند.
ز من چو کوه نخیزد صدا به تنهایی
مگر به همدمی دیگران کنم فریاد
هوش مصنوعی: من وقتی تنها هستم، مانند کوه صدایی از من برنمی‌خیزد، مگر اینکه در کنار دیگران باشم و با هم فریاد بزنیم.
کجاست سلسله جنبان ناله ای صائب؟
که همچو چنگ به چندین زبان کنم فریاد
هوش مصنوعی: کجا جایی است که فردی بتواند به کمک ناله‌های من، صدای مرا به چندین زبان به گوش دیگران برساند؟
