برگردان به زبان ساده
چه خوش باشد خط از رخسار جانان سر برون آرد
از این آتش به جای دود ریحان سر برون آرد
هوش مصنوعی: چه زیباست که خطی از چهره معشوق برآید و به جای دود، عطر گل ریحان از این آتش منتشر شود.
ندارد حاصلی سوز محبت را نهان کردن
که عود زیر دامن از گریبان سر برون آرد
هوش مصنوعی: سوز و گداز عشق را نمیتوان پنهان کرد، زیرا مانند بخاری است که زیر دامن پنهان شده و بلاخره از لای لباسها بیرون میآید.
مشو زان لعل سیراب از جواب خشک رو گردان
که این موج سراب از آب حیوان سر برون آرد
هوش مصنوعی: از آن لعل شیرین لب دوری کن و از پاسخهای خالی چشم بپوش، زیرا این خیال فریبنده، آب حیات واقعی را به تو نشان خواهد داد.
به پای هر که از کوتاه بینی بشکنم خاری
زپیش دیده من همچو مژگان سر برون آرد
هوش مصنوعی: هر کس را که به خاطر دیدگاه محدودش نمیتوانم تحمل کنم، از پای او خارهایی میکشم که از جلوی چشمم به بیرون میآید و مانند مژگانش جلوهگری میکند.
به خواریهای دوران صبر کن گر از عزیزانی
که از زندان به خوابی ماه کنعان سر برون آرد
هوش مصنوعی: صبر کن بر سختیها و ذلتهای زندگی، حتی اگر کسانی که برایت عزیزند، از وضعیت دشوار و بیخبری به آرامش و خوشی برسند.
ندارد گفتگوی مردم دیوانه توجیهی
چسان تعبیر از این خواب پریشان سر برون آرد؟
هوش مصنوعی: مردم دیوانه نمیتوانند دربارهٔ خوابهای آشفته و بیمعنی خود گفتگو کنند و نمیدانند چگونه باید آنها را تفسیر کنند.
زجمعیت نباشد بهره ای کوتاه دستان را
که از دریای گوهر خشک مرجان سر برون آرد
هوش مصنوعی: از جمعیت زیاد نمیتوان سودی برد؛ مانند دستهای کوتاه که نمیتوانند از دریاهای پربار، گوهری چون مرجان را بیرون بیاورند.
بود چون صبح هر کس در طریق عاشقی صادق
زچاک سینه اش خورشید تابان سر برون آرد
هوش مصنوعی: در صبحگاه، هر عاشق واقعی که دلش پر از احساس است، مانند خورشید از سینه اش درخشش و روشنی به بیرون میآورد.
در آن محفل که باشد در کمین صد آستین افشان
چگونه شمع ما از زیر دامان سر برون آرد؟
هوش مصنوعی: در محفلهایی که دسیسهها و نقشههای زیادی در آن وجود دارد، چگونه میتوان انتظار داشت که شمع ما از زیر سایه و خطرات بیرون بیاید و روشن شود؟
همان از شرم باشد حلقه بیرون در صائب
به قمر سرو اگر از یک گریبان سر برون آرد
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وقتی قمر (پارهای از زیبایی) در برابر زیبایی سروی (یا زیبایی بینظیر) قرار میگیرد، به اندازهای شرم و حیاء دارد که نمیتواند خود را به نمایش بگذارد. با این وصف، زیبایی سروی آنقدر برجسته است که حتی قمر هم از رقبایش شرمنده میشود. در واقع، این تصویر نشاندهندهی احترام و ارادت به زیباییهای طبیعی است.