برگردان به زبان ساده
دل سنگ از شکست دانه من آب می‌گردد
ز عاجزنالی من آسیا گرداب می‌گردد
هوش مصنوعی: دل سخت مانند سنگ، از شکست و درد من به آب مبدل می‌شود؛ صدای ناله من مانند گردابی در آسیا به هم می‌خورد و برمی‌گردد.
زبال افشانی پروانه می‌ریزم ز یکدیگر
سرشک شمع در ویرانه‌ام سیلاب می‌گردد
هوش مصنوعی: از اشک‌های شمع و پروانه به هم می‌ریزم و در گوشه ویرانه‌ام، این اشک‌ها همچون سیلاب جاری می‌شود.
زلال جویبار تیغ او خاصیتی دارد
که هرکس می‌گذارد سر در او سیراب می‌گردد
هوش مصنوعی: آب زلال جویبار او خاصیتی دارد که هر کسی که سرش را در آن فرو ببرد، سیراب و سیراب‌تر می‌شود.
سهی سروی که من چون سایه می‌گردم به دنبالش
زمین چون آسمان از جلوه‌اش بی‌تاب می‌گردد
هوش مصنوعی: سروی بلند و راست را می‌بینم که به خاطر زیبایی‌اش مانند سایه‌ای به دنبالش حرکت می‌‌کنم، و زمین به خاطر جذبه‌اش از نمای او بی‌قرار و ناآرام می‌شود.
به آن موی میان از پیچ و تاب امیدها دارم
که می‌گردد یکی چون رشته‌ها همتاب می‌گردد
هوش مصنوعی: من به آن مویی که در میان پیچ و تاب امیدهایم قرار دارد، دلم بسته است. این مو مانند رشته‌هایی می‌چرخد و پیوسته در حرکت است.
مپیچ از خاکساری سر، که هرکس از سر رغبت
به این دیوار پشت خود دهد محراب می‌گردد
هوش مصنوعی: از افتادگی و خاکساری خود شرمنده نباش، زیرا هر کسی که با رغبت و خواست به این دیوار تکیه دهد، به مقام والایی دست می‌یابد.
ز نومیدی گل امید آب و رنگ می‌گیرد
که از لب‌تشنگی تبخاله‌ها سیراب می‌گردد
هوش مصنوعی: در زمانی که امید و نشاطی وجود ندارد، گلِ امید جوانه می‌زند و به زندگی می‌رسد، چرا که از زلالی و تازگی به وجود می‌آید و به عطش پاکی و شادابی پاسخ می‌دهد.
به این سامان نخواهد ماند دایم چرخ دولابی
شود ویران دکان هرکه از دولاب می‌گردد
هوش مصنوعی: این جهان و تمامی جلوه‌های آن به هیچ عنوان ثبات ندارد و هر چیزی که تبدیل و دگرگونی پیدا کند، ممکن است به زودی دچار نابودی و زوال شود. هر کسی که درگیر این تغییرات و ناپایداری‌ها باشد، ممکن است با آسیب مواجه گردد.
منم آن ماهی حیران درین دریای بی‌پایان
که از خشکی نفس در کام من قلاب می‌گردد
هوش مصنوعی: من همان ماهی گیج و سردرگم هستم در این دریاى بی‌نهایت، که هوا و نفس کشیدن در خشکی برایم سخت و دشوار است.
ندارد هیچ کس چون ابر آیین سخاوت را
که گوهر می‌فشاند و ز خجالت آب می‌گردد
هوش مصنوعی: هیچ‌کس مانند ابر نیست که به زیبایی و سخاوت، گوهری را می‌پاشد و از شرم، آب می‌شود.
به بی‌برگی قناعت با دل بیدار کن صائب
که اسباب فراغت پرده‌های خواب می‌گردد
هوش مصنوعی: با دل بیدار خود، به کم بودن و بی‌برگی راضی باش، چرا که وسایل آرامش و راحتی در زندگی، انسان را از خواب غفلت بیدار می‌کند.
