برگردان به زبان ساده
آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفد
سهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد
هوش مصنوعی: چهره‌ی زیبا و رنگین باید مانند شراب خوش عطر و طعم باز شود. برای غنچه‌ی گل، باز شدن یا ناز نکردن کار چندان دشواری نیست.
گر به ظاهر سرکش افتاده است، اما در لباس
یوسف مغرور بر روی زلیخا بشکفد
هوش مصنوعی: اگرچه به نظر می‌رسد که او خالی از آرامش و سرکش است، اما حقیقت درونی‌اش همانند یوسف، زیبا و مغرور است که در دل زلیخا شکوفا می‌شود.
عیش این گلشن به خون دل چو گل آمیخته است
غوطه در خون می زند هر کس که اینجا بشکفد
هوش مصنوعی: این گلستان خاطراتی شیرین و زیبا دارد که با رنج و اندوه درهم آمیخته است. هر کسی که در این مکان رشد کند و شکوفا شود، گویی در خونی نزول کرده و با غم و سختی دست و پنجه نرم می‌کند.
می ربایندش زدست یکدگر گلهای باغ
چون نسیم صبحدم از هر که دلها بشکفد
هوش مصنوعی: آنها گلهای باغ را مثل نسیم صبح از دست هم می‌ربایند، تا دلها تازه شوند و شکوفا گردند.
حرص نوش از نیش گردیده است چشمش را حجاب
کوته اندیشی که از لذات دنیا بشکفد
هوش مصنوعی: چشم او به خاطر طمع و حب دنیا به حجاب‌هایی از بی‌خودی و نادانی مبتلا شده است و نمی‌تواند از لذت‌های واقعی زندگی بهره‌مند شود.
خنده های بی تأمل را ندامت در قفاست
زود بی گل گردد آن گلبن که یکجا بشکفد
هوش مصنوعی: خنده‌های بی‌فکر و بدون تأمل، به زودی به پشیمانی تبدیل می‌شود. گلی که یک جا و بدون تدبیر بشکفد، زود پژمرده می‌شود و از بین می‌رود.
عیش چون شد عام، گردد پرده چشم حسود
وای بر آن گل که در گلزار تنها بشکفد
هوش مصنوعی: زمانی که خوشی و شادی برای همه فراهم می‌شود، چشم حسود بیدار می‌شود و بر آن گل افسوس می‌خورد که در باغ به تنهایی شکوفا شده است.
گر به خاکم بگذری ای نوبهار زندگی
استخوانم همچو شاخ گل سراپا بشکفد
هوش مصنوعی: اگر از کنار من که به خاک افتاده‌ام بگذری، ای بهار زندگی، استخوانم مانند شاخ گل خواهد شکفت و جوانه خواهد زد.
گوشه گیرانند باغ دلگشا صائب مرا
غنچه من از نسیم بال عنقا بشکفد
هوش مصنوعی: در دل باغی که پر از زیبایی است، افرادی گوشه‌گیر هستند. من به مانند یک غنچه هستم که با وزش نسیم از بال پرنده‌ای افسانه‌ای، شکوفا می‌شوم.
