غزل شمارهٔ ۲۱۱۵

هوش مصنوعی: فریبندگی و جذبه‌ی تو به خاطر دل‌های زیادی است که به تو علاقه‌مند شده‌اند. این حالت مانند یک سیل است، به خاطر سنگینی و بار زیاد احساسات و دل‌ها.

هوش مصنوعی: هر دسته از موهای تو مانند حلقه‌ای از غم و اندوه است که دل‌ها را با ناله و گریه درگیر می‌کند.

هوش مصنوعی: بدون درخشش ستاره‌ها، دل شب در خواب است، اما زیبایی شب در آن زلف موهای بیداری دل‌ها نهفته است.

هوش مصنوعی: پریشانی و نابسامانی دل‌ها به خاطر شورش و التهاب وجودی است که زلف‌های او به وجود می‌آورند. این زلف‌ها مانند بیماری، چشمانش را تحت تاثیر قرار می‌دهند و در نتیجه دل‌های عاشق را به سرپرستی و مراقبت می‌طلبند.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند از زیبایی او دل بکند. این سیل عشق، دل‌ها را به هم می‌زند و باعث می‌شود که دل‌ها غیر قابل کنترل باشند، حتی اگر مانند خار و خس باشند.

هوش مصنوعی: وقتی مشکلی برای کسى پیش بیاید، به او اجازه‌ای برای آرامش نمی‌دهد و خط تو، که نشانه‌گر عاطفهٔ توست، در کنار درد دل‌ها هنوز زنده و مشغول است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که دل از درون بی‌خبر نباشد، خوشحالی و سرخوشی نمی‌تواند آرامش پیدا کند. حالِ خوب حقیقتاً نشانی از بیماری دل‌هاست.

هوش مصنوعی: اگر آن نوری که در دل‌ها پنهان است و متشکل از زنگارهاست، نمایان شود، دو جهان را به آتش خواهد کشید.