غزل شمارهٔ ۱۹۶۳

هوش مصنوعی: کودک از درد و رنجی که می‌کشد، اشک‌هایش شبیه خون دل است. در این حال، آب رنگ و جلا همچون مروارید پیدا کرده است.

هوش مصنوعی: با نرمی و محبت می‌توان دل‌های سخت را به نرمش واداشت؛ حتی شیر هم از طریق آرامش و شیرینی کلام به هدف خود می‌رسد.

هوش مصنوعی: این کودک که از مکتب فرار کرده، اکنون به چهار سوی دنیا آفتی شده است و به موفقیت‌هایی دست یافته است.

هوش مصنوعی: شهادت‌طلب ما دیگر به آب تیغ نمی‌رسد، اما به آب خضر که نماد حیات و شفا است، با جان تشنه‌اش دست یافته است.

هوش مصنوعی: چرا هیچ‌کس احساس خود را با افتادگی نشان نمی‌دهد؟ این که موها به خاطر افتادگی، به کمر گرفته شده است.

هوش مصنوعی: چطور می‌توانم با بوسه‌ای آرامش پیدا کنم از آنچه که او به من داده است؟ مانند موری که به زحمت به شکر دست یافته است.

هوش مصنوعی: اگرچه ستاره‌ها در آسمان به‌هم ریخته‌اند، اما کسی که از ریشه‌ی نیکو برخاسته، می‌تواند به گوهر پاک و باارزش برسد.

هوش مصنوعی: امروز دیگر مشکلات و سختی‌های زندگی برای اهل هنر وجود ندارد و سال‌هاست که این گروه از مردم از ناملایمات سمت آسمان و سرنوشت در امان هستند.

هوش مصنوعی: بی‌توجهی نکن که شبنم از گریه‌ی چشمانش به گل‌های باغ دسترسی پیدا کرده و آنها را تر کرده است.

هوش مصنوعی: تعجبی ندارد اگر گل تازه‌ای که به تازگی با زر و جواهرها زینت یافته، خندیده باشد. این شادی ممکن است تنها به خاطر زیبایی و زینت جديدش باشد که مدت زیادی دوام نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: فرهاد نیز در سختی و تلاش خود برای عشق، به کوه و دشت رفته، حال آنکه خسرو در رسیدن به گنج و ثروت موفق شده است.

هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و زیبایی لاله‌ها در حال شکفتن است. هنگامی که لاله‌ها با جمال خود نمایان می‌شوند، از شدت شوق و زیبایی، ظاهری دلربا پیدا کرده و شادابی را به همراه می‌آورند. در این زمان، نشان از حیات و سرسبزی دوباره طبیعت هویدا است.

هوش مصنوعی: فریاد ما مانند صدایی که در کوه‌ها باز می‌گردد، بی‌معنا و بی‌اثر است. صدای ما در این فضا به جایی نمی‌رسد و تاثیرگذار نیست.

هوش مصنوعی: شبیه به آب که از داخل صدف موج برمی‌خیزد، به خاطر این که صدف به دلیل پاکی و طینت خوبش به مروارید رسیده است.

هوش مصنوعی: بی ضربه و تنبیه، چه کسی چیزی را از دست می‌دهد؟ فقط پدر بر فرزند شیطان خود مسلط شده است.

هوش مصنوعی: شاعر می‌گوید که کلام تو آنقدر زیبا و دلنشین است که حتی شکر هم در مقابل آن کم می‌آورد. به عبارتی، هیچ چیز نمی‌تواند به زیبایی و لذت کلمات تو باشد و آن‌ها قدرتی فراتر از هر خوراکی شیرینی دارند.