برگردان به زبان ساده
چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مرا
کشتی از یک قطره می، گردید دریایی مرا
هوش مصنوعی: چشمان پر از خیالش با یک نگاه، دل مرا دچار عشق کرد و از یک قطره شراب، دریایی از احساسات درونم به وجود آورد.
چشم باز از پیش پا دیدن حجابم گشته است
از نظر بستن یکی صد گشت بینایی مرا
هوش مصنوعی: چشمم به خاطر دیدن موانع در پیش رو، حجاب‌ها را فراموش کرده و دید مرا به شدت محدود کرده است.
نرمتر صد پیرهن از خواب مخمل گشته است
خار صحرای ملامت از سبکپایی مرا
هوش مصنوعی: گوشه‌ای از زندگی‌ام را به آرامش و راحتی خواب یک پارچه نرم و مخملی تشبیه کرده‌ام. اما در این میان، طعنه‌ها و انتقادهای ناشی از سبکی و بی‌پروایی‌ام مانند خارهایی در بیابان است که بی‌نهایت آزاردهنده و دل‌خراش هستند.
خانه داری داشت بر من دستگاه عیش تنگ
مالک روی زمین گرداند بی جایی مرا
هوش مصنوعی: خانه‌داری من را در تنگنا قرار داد و خوشی‌های زندگی ام را محدود کرد؛ به طوری که حتی مالک زمین هم باعث شد که من در بی‌جایی و عیسی قرار بگیرم.
آه حسرت می کشم چون سرو بهر بندگی
تا فکند آزادگی در قید رعنایی مرا
هوش مصنوعی: من از سر حسرت آهی می‌کشم، مانند سروی که برای خدمت و بندگی تلاش می‌کند، تا اینکه آزادی و رهایی‌ام در دام زیبایی‌ها گرفتار شود.
محنت پیری نمی بود این قدر ناخوشگوار
محو اگر می شد ز خاطر یاد برنایی مرا
هوش مصنوعی: اگر یاد عشق جوانی از ذهنم پاک می‌شد، درد و رنج پیری این‌قدر ناگوار نبود.
مرغ بی بال و پری را می کند بی آشیان
هر که می آرد برون از کنج تنهایی مرا
هوش مصنوعی: هر کسی که مرا از تنهایی بیرون می‌آورد، مانند پرنده‌ای که نه بال دارد و نه پر، مرا از آشیانه‌ام دور می‌کند.
برندارم چون قلم صائب سر از پای سخن
گرچه مد عمر کوته شد ز گویایی مرا
هوش مصنوعی: من نمی‌توانم مانند قلم صائب به نویسندگی ادامه دهم. هرچند عمرم کوتاه شده، اما هنوز از بیان احساسات و افکارم عاجز نیستم.
