غزل شمارهٔ ۱۲۳۴

هوش مصنوعی: اگر شراب خوب و ناب وجود دارد، دیگر نمی‌توان از خوردن شراب توبه کرد. همچنین اگر در جایی آب هست، باید دست‌ها را از تیمم شستن.

هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که برای بیان نکات عمیق و روشنفکرانه نیازی به سخنرانی تند و تیز نیست؛ بلکه باید گاهی silence (خاموشی) را اختیار کرد تا حقیقت‌ها بهتر دیده شوند. وقتی نور ماه (آگاهی و حقیقت) وجود دارد، دیگر نیازی به روشن کردن شمع نیست.

هوش مصنوعی: اگر ظرف‌ها تنگ باشند، آب در آن‌ها به جوش و خروش می‌آید و مانند توفانی از دریا آشفتگی بیشتری در حلقه گرداب ایجاد می‌کند.

هوش مصنوعی: چشم خفاش‌ها به این راز پی نمی‌برد، وگرنه در هر ذره از جهان، نور خورشید تابان وجود دارد.

هوش مصنوعی: خلاصه اینکه، نمی‌توان انتظار داشت که در دل یک زاهد دلسرد، عبادت و نیایش باعث شادابی و گرم شدن احساسات شود، به خصوص زمانی که او در گوشه‌ای از محراب نشسته و درگیر عبادت است.

هوش مصنوعی: هر کسی که همچون زلف، پیچ و تاب و زیبایی داشته باشد، می‌تواند با دل و جان به حریم زیبایی وارد شود و بر در آن زنده‌ای که زیباست، بکوبد.

هوش مصنوعی: اگر بتوانی مانند مردان واقعی، از علل و اسباب دوری کنی و چشم خود را به دنیای دیگری غیر از این دنیای علل و اسباب باز کنی، می‌توانی به درک عمیق‌تری از واقعیت‌ها برسیدی.

هوش مصنوعی: آرامش و راحتی در خواب برای کسی که به واقعیت‌های زندگی واقف است وجود ندارد، زیرا تا زمانی که حتی یک نفر در این دنیا بیدار و نگران باشد، هیچ کس نمی‌تواند به راحتی استراحت کند.

هوش مصنوعی: روزهایی را که بی‌دردسر می‌گذرانیم، زیاد دنبال نکن، زیرا در عمق وجود، اگر هم نعمت و بهره‌ای وجود داشته باشد، به آرامش و سهولت به دست نمی‌آید.

هوش مصنوعی: این کار امکان‌پذیر نیست که کسی به آرزوی دلش برسد، اگر در ذهنش خواسته‌ای بزرگ و نادر داشته باشد.