غزل شمارهٔ ۱۰۳۰

هوش مصنوعی: سخت است که بتوان خانه‌ای برای بدن ساخت و آن را با روح پر کرد، زیرا این کار بر روی زمین ناپایدار و متحرک دشوار است.

هوش مصنوعی: کوه بیستون به دست فرهاد که با تیشه‌اش به جان سنگ‌ها افتاده، خالی شده است، اما ایجاد تغییر و حل مسائل سخت مانند ساختن راهی در دل سنگ‌ها کار آسانی نیست.

هوش مصنوعی: دل تاریک و غمگین را به نور او زنده کن و معطل نکن، زیرا برگرداندن چیزی که مرده است، بسیار دشوار و پرچالش خواهد بود.

هوش مصنوعی: من چگونه می‌توانم از زندان عشق رهایی یابم، وقتی که حتی آزاد کردن یک کودک از دبستان نیز دشوار است؟

هوش مصنوعی: نمی‌توانم در حالتی شاداب و خوش به نوشیدن شراب رنگین بپردازم؛ همچنین ایجاد تغییرات در خانه‌ام و تبدیل آن به جایی پرآب و پربرکت نیز کار آسانی نیست.

هوش مصنوعی: اگر دل بخواهد سخن بگوید، بی‌صدایی ممکن نیست. مانند شمعی که روشن است، دشوار است که در وزش باد خاموش نشود.

هوش مصنوعی: آه، به خاطر حساس بودن و لطافت روحی، در برابر ظالم سکوت کردن و به جای فریاد زدن بسیار دشوار است.

هوش مصنوعی: ای ظالم، لطفاً از تلاش برای اصلاح کار دیگران دست بردار، زیرا نوشتن و یادگیری از استاد، کار دشواری است.

هوش مصنوعی: ای کسی که می‌گویی در مکان مقدس کعبه به یاد ما باش، در فضایی که به وصال و نزدیکی می‌رسیم، به یاد تو بودن، کار آسانی نیست.

هوش مصنوعی: غالب شدن بر میل و خواسته‌های نفس کار آسانی نیست. مانند اینکه تسلط بر باد و کنترل آن به سادگی نمی‌تواند انجام شود.

هوش مصنوعی: می‌توانم با چشمانم به دامی که ناامیدی در آن وجود دارد، خاک بیفشانم و به دل شکارچی وحشت بدهم، اما انجام دادن این کار بسیار دشوار است.

هوش مصنوعی: اگر کسی به درد و رنج عشق اهتمام نداشته باشد، سخت است که این ویرانی را به سر و سامان برساند.