شمارهٔ ۴

هوش مصنوعی: او جوان شد و من جوانی‌ام را از دست دادم، گوهر من که یاقوت بود اکنون به خاطر رفتن او به کهربا تبدیل شده است.

هوش مصنوعی: من در جوّ زندگی به پیری رسیده‌ام و بر اثر آن، جسمم ضعیف شده و قلبم سرگردان و بی‌قرار است.

هوش مصنوعی: جوانی و شادابی من به غم تبدیل شد و اکنون که روزهای جوانی‌ام گذشته، احساس می‌کنم که شادابی‌ام نیز از بین رفته و پیر شدم.

هوش مصنوعی: آبی که در جوانی بر چهره‌ام بود، اکنون در چشمانم دیده می‌شود و از روی من رفته است.

هوش مصنوعی: قبل از این، عشق و زیبایی موهای معشوق در قلبم بود، اما حالا نمی‌دانم آن عشق به کجا رفته است.

هوش مصنوعی: زندگی من به دور این چرخ می‌چرخد و مدام دستخوش تغییرات و ناملایمات است. آیا واقعاً روزگار به مانند یک آسیا شده که تنها در حال ساستن و کوبیدن من است؟

هوش مصنوعی: آن معشوقی که هیچ وقت به او اشاره نکردم و به او وفادار بودم، حالا وفایش به من تبدیل به درد و رنج شده است.

هوش مصنوعی: یک شخصی به من گفت که دیگر به دنبال زلف‌های زیبا نباش، زیرا که من اکنون سن و سالی دارم و دیگر نمی‌توانم به آن چیزها اهمیت دهم.

هوش مصنوعی: من در جوانی خود به کسی وفا نکردم، حالا آن شخص هم که جوانی من را تجربه کرده، به من وفا ندارد.