شمارهٔ ۳۷

هوش مصنوعی: وقتی که تو همه وجودت را به عشق و غم خود بخشیدی، پروانه که به گردایت می‌چرخید، دیگر از تو هیچ نشانی نمی‌بیند.

هوش مصنوعی: زیبایی تو به اندازه هزار لیلی دلنواز است و عشق هزار مجنون از بوی تو نشئت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: ای دست پرتوان تو در همه جا به عشق تو سبب افتادن جان‌ها شده و سرهای کسانی که عاشق تو هستند، به مانند موی آویخته است.

هوش مصنوعی: خواسته‌های دل را تنها با زیبایی تو می‌توان برآورده کرد، تا این که از خوبی‌هایت به خواسته‌های دل برسی.