شمارهٔ ۵

تنها کسی بی‌هوده و به فراوانی (به‌گزاف) مال و طلا به پسر بدکار (امرد) می‌دهد که از آیینِ راستین، خردورزی و روشِ درست (طریقت زردشت) بی‌خبر باشد.

هر جا زیباروی و خوش‌قامتی را دیدی، تنها به نگاه کردن به چهرهٔ او بسنده کن و آب دهان در دستت بریز (و با چهرهٔ او استمناء کن).

وقتی به کسی دست‌درازی و تعرض نکنی (هم‌خواب نشوی) و شلوارش را ندری، هیچ‌کس بی‌دلیل و بی‌گناه به تو آسیبی نخواهد رساند و با تو کاری نخواهد داشت. اشاره به این دارد که اگر لواط کنی اعدام خواهی شد.

و اگر آرزو و هوسِ آمیزش (جماع) داری، و این که انگشتِ خود را تا محلِ انگشتر (خاتم) در کونش فرو کنی

سرانجام و نتیجهٔ این کار چیزی بیش از این نیست که فردی خشن، ناهموار و بدخو (کَنگ و درشت) با تو نرم و هم‌بستر شود.

اگر درست بیندیشی و تأمل کنی، این رفتار شباهت به کارِ حیوانات دارد؛ درست مانند آنکه خری بر پشتِ خری دیگر برود و جماع کند.