مال از بهر آسایش عمر است نه عمر از بهر گرد کردن مال. عاقلی را پرسیدند: «نیکبخت کیست و بدبختی چیست؟» گفت: «نیکبخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مُرد و هِشت.»
مکن نماز بر آن هیچ کس که هیچ نکرد
که عمر در سرِ تحصیلِ مال کرد و نخورد
اطلاعات
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه: ویکینبشته
تعداد ابیات: 1
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
مال از بهر آسایش عمر است نه عمر از بهر گرد کردن مال. عاقلی را پرسیدند: «نیکبخت کیست و بدبختی چیست؟» گفت: «نیکبخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مُرد و هِشت.»
مال دنیا برای راحتتر شدن زندگی است نه برای اندوختن؛ از خردمندی پرسیدند که: «آدم خوشبخت چه کسی است و آدم بدبخت کیست؟» گفت: «خوشبخت کسی است که از مال دنیا استفاده کرد و با آن کار خیر کرد و بدبخت کسی است که از دنیا لذت نبرده مُرد و برای میراثخواران گذاشت.
مکن نماز بر آن هیچ کس که هیچ نکرد
که عمر در سرِ تحصیلِ مال کرد و نخورد
برای کسی که در زندگی اش هیچی نبود و هیچ کار مفیدی انجام نداد نماز نخوان چرا که تمام عمر خودش را صرف جمع کردن مال دنیا کرد ولی از آن نخورد و استفاده نکرد (عمر خود را بیهوده تلف کرد)
