حکایتِ شمارهٔ ۱۳

هوش مصنوعی: گفت: بله! هر روز چهل شتر قربانی می‌کردم برای امرا و بزرگان عرب. سپس روزی به گوشه‌ای از صحرا رفته بودم که به حاجتی برسم. در آنجا مردی را دیدم که مشغول جمع‌آوری خار بود. به او گفتم: چرا به مهمانی حاتم نمی‌روی، در حالی که عده‌ای بر سفرهٔ او جمع شده‌اند؟ او در پاسخ گفت:

هرکس وجهِ معاش از دسترنج خویش به دست آرد و نان خورَد، بارِ منّتِ حاتم به دوش نکِشد.

هوش مصنوعی: من او را از نظر اراده و شجاعت بالاتر از خودم دیدم.