حکایت شمارهٔ ۳۰

هوش مصنوعی: یکی از بزرگان دچار باد معده شد و نتوانست خود را کنترل کند و ناخواسته چیزی از او خارج شد. او به دوستانش گفت: من در این کار اختیاری نداشتم و گناهی بر گردن من نیست و این وضعیت باعث راحتی من شد. شما هم باید با بزرگی من این موضوع را ببخشید.

هوش مصنوعی: شکم مثل زندانی برای باد است، ای فرد دانا. هیچ عاقلی نمی‌تواند ببیند که باد در این بند گرفتار نیست.

هوش مصنوعی: زمانی که باد به داخل شکم برمی‌گردد، آن را خالی کن؛ زیرا که وجود باد در شکم بار سنگینی بر دل می‌آورد.

چون یارِ دژم‌روی و ناموافق آهنگِ رفتن کند، بازش مدار.