حکایت شمارهٔ ۳۹

هوش مصنوعی: وقتی هارون‌الرشید بر مصر تسلط یافت، گفت: برخلاف آن طاغی که به خاطر بزرگ‌منشی‌اش در مصر، خود را خدا می‌پنداشت، من این سرزمین را به هیچ‌کس جز کم‌ارزش‌ترین بندگان نخواهم بخشید.

هوش مصنوعی: نام او خصیب بود و در جهل بسیار عمیق و نادان. سرزمین مصر را به او سپردند و گفته می‌شود که هوش و تدبیر او به حدی بود که گروهی از کشاورزان مصری نزد او شکایت کردند که پنبه کاشته بودند و باران نا بهنگام آمده و محصولشان خراب شده است. او در پاسخ گفت که باید پشم می‌کاشتید!

اگر علم بر رِزْقِ آدمی می‌افزود، جاهل به علت نادانی از همگان تهیدست‌تر بود.

هوش مصنوعی: خداوند به نادانان روزی می‌دهد به گونه‌ای که حتی افراد آگاه و دانا هم در برابر آن نمی‌توانند کاری کنند و از آن روزی بی‌نصیب می‌مانند.

اقبالِ نیک و پیروزیِ آدمی به کارشناسی و بصیرت وی نیست و تنها به توفیق و دستیاری لطف خداوندی باز بسته است.

مثال های بسیاری در این دنیا هستند که بی عقلانشان ارجمند و والا مقام هستند و دانایانشان در ذلالت به سر میبرن.

شیمیدان از سختی [اینکه مس رو به طلا تبدیل کنه] در افسردگی به سر میبره در حالیکه نادان با پیدا کردن گنج [خودشو خوشبخت کرده].