حکایت شمارهٔ ۳۳

یکی از وزیران به زیر دستانش رحم کرد و  برای اصلاح و رفع اختلاف میان همگنان واسطه ی خیر شد.

از قضا پادشاه عذر او را خواست.

دوستان او  برای خلاص شدن و نجات او تلاش کردند و موکلان ( مأموران زندان ) در مجازات کردن او با ملایمت برخورد کردند همچنین اشخاصِ صاحب کرامت از سیرت خوبِ او به دیگران گفتند و نتیجه این شد که پادشاه از مجازات و سرزنش او گذشت.

شخصی با درک و بینش از این موضوع مطلع شد و بیان کرد: 

برای اینکه دلِ دوستان را به دست بیاوری حتی می ارزد باغ و بوستان پدری ( که به تو به ارث رسیده ) را بفروشی و به آنها کمک کنی.

دیگ در اینجا با علاقه حال و محل به معنای طعام به کار رفته است یعنی برای پختن طعام در دیگ نیکخواهان شایسته و بهتر است که حتی  رخت و لوازم خانه را سوزاند و با آن آتشی ایجاد کرد.

به شخص بدخواه و بد نیت هم خوبی کن زیرا دهانِ سگ ( شخص بدخواه) همان بهتر که با لقمه ای ( نکویی) دوخته و بسته شود.