بخش ۱۶ - حکایت مست خرمن سوز

هوش مصنوعی: در ماه مرداد، یک فرد غله‌ای را جمع‌آوری کرد و با مراقبت از او، دل را آسوده ساخت.

هوش مصنوعی: یک شب او به شدت مست شد و آتشی را روشن کرد که موجب سوختن همه‌ی دارایی‌هایش شد.

هوش مصنوعی: روزی دیگر در زمان برداشت محصول نشسته بود، اما حتی یک دانه هم از خوشه‌ها به دستش نیامد.

هوش مصنوعی: وقتی درویش را سرگشته و حیران دیدند، یکی از آن‌ها گفت که او را مثل فرزند خود پرورش داده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر نمی‌خواهی که همچنان در هاله‌ای از غم و تاریکی زندگی کنی، نگذار با دیوانگی و بی‌توجهی، دستاوردها و زحمات خود را نابود کنی.

هوش مصنوعی: اگر عمرت را در کارهای نادرست بگذرانده‌ای، تو کسی هستی که در میان چوب‌های انبوه، آتش به پا کرده‌ای.

هوش مصنوعی: جمع آوری خوشه‌ها پس از سوختن خرمن، کار ناپسندی است.

هوش مصنوعی: به جانم رحم کن و به ارزش‌های دینی‌ات بی‌اعتنا نباش، زیرا با این کار اعتبار و شرف خود را به باد می‌دهی.

هوش مصنوعی: زمانی که بخت کسی به حال مساعدی برگردد و او به مشکلاتی دچار شود، افراد خوش‌شانس دیگر می‌توانند از آن تجربه درس بگیرند.

هوش مصنوعی: قبل از اینکه مجازات شوی، به عفو و بخشش توجه کن؛ چرا که فریاد کشیدن زیر ضربه چوب فایده‌ای ندارد.

هوش مصنوعی: از گریبان بی‌توجهی خود، فکر و نگرانی را دور کن؛ زیرا فردا ممکن است باعث شرمندگی‌ات شود.