برگردان به زبان ساده
نفس مینیارم زد از شکر دوست
که شکری ندانم که در خورد اوست
هوش مصنوعی: نمیتوانم از خوشحالی و شکرگزاری بگویم، زیرا نمیدانم چه چیزی باید به خاطر دوستم شکر کنم که در واقع خود اوست.
عطایی است هر موی از او بر تنم
چگونه به هر موی شکری کنم؟
هوش مصنوعی: هر موی او برای من مانند یک نعمت و هدیه است؛ حالا من چگونه میتوانم به خاطر هر یک از این موها شکرگزاری کنم؟
ستایش خداوندِ بخشنده را
که موجود کرد از عدم بنده را
هوش مصنوعی: خداوند بخشندهای را ستایش میکنیم که بندهاش را از هیچ و نبود به وجود آورد.
که را قوت وصف احسان اوست؟
که اوصاف مستغرق شأن اوست
هوش مصنوعی: کیست که بتواند قدرت و عظمت نیکیهای او را توصیف کند؟ چرا که ویژگیهای او فراتر از حد و اندازه ماست.
بدیعی که شخص آفریند ز گل
روان و خرد بخشد و هوش و دل
هوش مصنوعی: شخصی که زیبایی و خیال را از گل و طبیعت الهام میگیرد و با دانایی و عقل خود به دیگران احساس و آگاهی میبخشد.
ز پشت پدر تا به پایان شیب
نگر تا چه تشریف دادت ز غیب
هوش مصنوعی: از گذشتهی پدرت تا زمان حال را بررسی کن و ببین که برای تو چه مقام و ارزشی از عالم غیب تعیین شده است.
چو پاک آفریدت بهُش باش و پاک
که ننگ است ناپاک رفتن به خاک
هوش مصنوعی: وقتی که تو را به طور خالص و پاک آفریدهاند، باید زیبا و شفاف باشی. رفتن به زمین با ناپاکی عیب و shame است.
پیاپی بیفشان از آیینه گَرد
که مصقل نگیرد چو زنگار خورد
هوش مصنوعی: به طور مداوم از آینه گرد و غبار بشوی، چون اگر زنگار روی آن بنشیند، دیگر صاف و تمیز نخواهد شد.
نه در ابتدا بودی آب منی؟
اگر مردی از سر به در کن منی
هوش مصنوعی: آیا در ابتدا وجود نداشتی که آب من را تشکیل دهی؟ اگر مردی هستی، سرنوشت خود را تغییر بده و از این وضعیت خارج شو.
چو روزی به سعی آوری سوی خویش
مکن تکیه بر زور بازوی خویش
هوش مصنوعی: زمانی که تلاشی برای رسیدن به هدفی انجام میدهی، به قدرت و توان خودت تکیه نکن.
چرا حق نمیبینی ای خودپرست
که بازو به گردش درآورد و دست؟
هوش مصنوعی: چرا در خودت غرق هستی و نمیتوانی حق را ببینی، در حالی که قدرت و توانایی در دستانت است؟
چو آید به کوشیدنت خیر پیش
به توفیقِ حقْ دان نه از سعی خویش
هوش مصنوعی: زمانی که در تلاش و کوشش خود به موفقیتی دست مییابی، بدان که این موفقیت تنها ناشی از تلاش و کوشش خودت نیست، بلکه به لطف و کمک الهی است.
به سرپنجگی کس نبردهست گوی
سپاس خداوندِ توفیقْ گوی
هوش مصنوعی: هیچکس به مقام کمال و برتری نرسیده است، پس باید همیشه شکر و سپاسگزار خداوندی باشیم که ما را به این موفقیت رسانده است.
تو قائم به خود نیستی یک قدم
ز غیبت مدد میرسد دم به دم
هوش مصنوعی: تو بهتنهایی نمیتوانی ادامه بدهی و همواره نیاز به یاری از دنیای غیبی داری.
نه طفل زبان بسته بودی ز لاف؟
همی روزی آمد به جوفش ز ناف
هوش مصنوعی: آیا تو همانا مثل یک کودک بیزبان بودی که به خود میبالید؟ روزی آمد که در دلش از ناز و نعمت پُر شد.
چو نافش بریدند و روزی گسست
به پستان مادر در آویخت دست
هوش مصنوعی: وقتی که نوزاد را به دنیا آوردند و روزهای بینیازی و آرامش او به پایان رسید، او به سینه مادرش چنگ زد.
غریبی که رنج آردش دهر پیش
به دارو دهند آبش از شهر خویش
هوش مصنوعی: غریبی که در زندگی با سختیهای زیادی مواجه است، باید در سرزمین خود از درمانها و کمکها بهرهمند شود.
پس او در شکم پرورش یافتهست
ز انبوب معده خورش یافتهست
هوش مصنوعی: او در شکم مادر پرورش یافته و از طریق غذاهایی که معدهاش دریافت کرده، تغذیه شده است.
دو پستان که امروز دلخواه اوست
دو چشمه هم از پرورشگاه اوست
هوش مصنوعی: این عبارت به توصیف زیبایی و جذابیت دو ویژگی جسمانی میپردازد که به نوعی نمادی از عشق و علاقه هستند. دو ویژگی که امروز مورد توجه و خواست او هستند، نمایانگر محبت و پرورش عاطفی در زندگی هستند. این تصویرسازی نشان میدهد که هر دو ویژگی به نوعی از یک منبع الهام و تربیت ناشی شدهاند.
کنار و بر مادر دلپذیر
بهشت است و پستان در او جوی شیر
هوش مصنوعی: در کنار مادر، بهشتی خوشایند وجود دارد و در آنجا، شیر مانند جوی جاری است.
درختی است بالای جان پرورش
ولد میوهٔ نازنین بر برش
هوش مصنوعی: درختی در دل انسان وجود دارد که میوههای ارزشمند و زیبایی را به بار میآورد.
نه رگهای پستان درون دل است؟
پس ار بنگری شیر خون دل است
هوش مصنوعی: آیا رگهای پستان در قلب نیستند؟ پس اگر نگاه کنی، شیر مانند خون دل است.
به خونش فرو برده دندان چو نیش
سرشته در او مهر خونخوار خویش
هوش مصنوعی: دندانش را در خون او فرو برده است، مانند نیشی که در آن مهر خویشتن را حک کرده.
چو بازو قوی کرد و دندان ستبر
براندایدش دایه پستان به صبر
هوش مصنوعی: زمانی که کودک توانایی حرکت و قدرت بازو و دندانهایش افزایش یابد، باید صبر کند تا مادر به او شیر دهد.
چنان صبرش از شیر خامش کند
که پستان شیرین فرامش کند
هوش مصنوعی: چنان صبوری او را هری از شیر میگیرد که حتی طعم شیرین مادرش را فراموش میکند.
تو نیز ای که در توبهای طفل راه
به صبرت فراموش گردد گناه
هوش مصنوعی: هر کس که در حال توبه است، باید بداند که ممکن است در مسیر صبر و استقامت خود، از اشتباهات گذشته غافل شود.
