بخش ۲۰ - حکایت شحنه مردم آزار

داروغه ایی در یک چاهی چنان وحشتناک گرفتار شده بود که از ترسش ، شیر نر  ماده میشد.

آدم بداندیش و بد ذات همیشه بدی خواهد دید و در آخر از خودشان ناتوان‌تر کسی را نمی‌یابد.

در شب به خاطر فریاد و گریه نتوانست بخوابد، یکی بر سرش سنگی زد و گفت:

تو هرگز به کسی کمک کردی که حالا از دیگران کمک میخواهی؟

هیچ گاه مردم داری نکردی، حالا نتیجه‌اش را ببین و ببین که چی به دست آورده‌ای.

چه کسی باید درد تو را درمان کند، در حالی که تو بر دل همگان زخم زدی

تو بر سر راه ما چاه کندی، ولی خودت با سر در چاه افتادی

دو گروه هستند که برای مردم چاه میکنند، آدم‌های خوب و دیگری بدنامان

یکی چاه را برای سیراب کردن مردم می‌کند و آن دیگری برای گرفتار کردن مردم

اگر بدی کردی، چشم نیکوکاری نداشته باش چرا که درخت گز ، انگور نمی‌دهد

فکر نکنم کسی که در پاییز جو کاشته، بتواند  زمان درو گندم برداشت کند

وقتی درون جانت را پر از تلخی و پلیدی و بدخواهی (مانند زقوم) کردی، چشم نتیجه خوب از آن را نداشته باش. 

درخت خرزهره به تو خرمای شیرین نمی‌دهد. پس مراقب باش که چه می‌کاری، چون همان را برداشت خواهی کرد.