بخش ۱۲ - گفتار اندر نگه داشتن خاطر درویشان

هوش مصنوعی: ای مظهر قدرت، بر کهن‌ترها جفا نکن، زیرا جهان همیشه در حال تغییر و نوآوری است و همچنان در یک مسیر ثابت نمی‌ماند.

 بر روی سر پنجهٔ ناتوان فشار نیاور، زیرا اگر یک روز به قدرت برسد ، به هیچ می رسی.

هوش مصنوعی: اکنون دشمن را نباید دست کم گرفت، چرا که من کوه‌های بزرگ را از سنگ‌های ریز ساخته شده دیدم.

هوش مصنوعی: وقتی که مورچه‌ها با هم جمع می‌شوند، مانند شیرانی جنگجو شور و هیجان به پا می‌کنند.

هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است کسی به ظاهر کوچک و کم‌اهمیت به نظر برسد، اما وقتی تحت فشار و محدودیت قرار گیرد، می‌تواند قوی‌تر و محکم‌تر از آنچه که تصور می‌شود، عمل کند.

هوش مصنوعی: اگر به مردم بگویی که از جایتان تکان نخورید، زمانی که ناتوان و بی‌چاره شوی، اگر هم به آنجا وارد شوی، باز از جایتان نمی‌توانی برخیزی.

هوش مصنوعی: محبت و دوستی میان دوستان ارزشمندتر از ثروت و دارایی‌هایی است که ممکن است در اصل بی‌فایده باشند. بهتر است که دل‌ها و روح‌های دوستان نزدیک و صمیمی جمع شوند تا وجود افراد رنج‌کشیده و بی‌مقدار.

هوش مصنوعی: به کسی که برایش تلاش می‌کنی و زحمت می‌کشی، بیانداز که اگر او به مشکل بخورد، تو هم به مشکل خواهی خورد.

هوش مصنوعی: تحمل کن ای ناتوان، چرا که یک روز ممکن است از آنکه اکنون قوی‌تر است، قوی‌تر شوی.

هوش مصنوعی: با اراده و همت خود از چالش‌ها و ناملایمات عبور کن، چون تلاش و کوشش تو از نیروی لجوج و زورگو برتر است.

هوش مصنوعی: به کسی که بی‌عدالتی را متحمل می‌شود، بگویید لبخند بزند، چرا که در این دنیا ممکن است ظالم به فکر آزار او بیفتد.

هوش مصنوعی: با صدای دهل، بزرگی بیدار شد، اما او نمی‌داند که شب چگونه سپری شده است و پاسبان چه کار کرده است.

کاروان غم بار خودش را میخورد و دلش به حال خرش که پشتش زخم شده نمی‌سوزد

هوش مصنوعی: وقتی که می بینی دیگران به زمین افتاده‌اند و از پا افتاده‌اند، چرا خودت را در جایگاه آنها قرار می‌دهی و احساس نیستی می‌کنی؟

هوش مصنوعی: داستانی را برایت تعریف می‌کنم که درباره فردی است که به دلیل تنبلی و کم‌کاری‌اش از این ماجرا عبور کرده است.