شمارهٔ ۳۵ - جشن مهرگان

[با تحویل فصل و رسیدن پاییز] پارچهٔ گرمِ زمستانیِ «خز» جایگزینِ جامهٔ خنک و تابستانیِ «مُلحم» گشت و خیمه و «خرگاه» نیز به‌جای گردش در فضای بازِ باغ و بوستان، جایگاه بزم و استقرار گردید.

[با پایان بهار و سپری شدن تابستان] شاخهٔ همیشه‌سبز و معطرِ «مورد» جایگزینِ گلِ سوسنِ بهاری شد و سرخیِ «شراب» به‌جای شکوفهٔ سرخِ «ارغوان» بر سفرهٔ بزم نشست.

تو شهریاری بخشنده و جوان‌مرد هستی و حکومت و بختِ تو نیز تازه و پرتوان (جوان) است؛ و بادهٔ نو‌رسیدهٔ پاییزی نیز به طالع و بختِ مبارکِ تو، نودرسیده و خوش‌گوار گشته است.