برگردان به زبان ساده
اسمش میرزا داوود خلف الصدق میرزا عبداللّه متخلص به عشق است. خود به اسم تخلص میفرماید و سلسلهٔ ایشان در ایران معروف و مشهورند. سلاطین صفویه مکرر با این سلسله وصلت نموده و همیشه معزز و مکرم بودهاند. جناب میرزا داوود به انواع کمالات موصوف و به مصاهرت شاه سلیمان صفوی مشعوف بوده، مدت مدیدی تولیت مشهد مقدس رضوی با او بود و سلطان حسین صفوی به وزارت تکلیفش کرده قبول نفرمود. در همانجا فوت شد. از اشعار آن جناب است:
هوش مصنوعی: میرزا داوود، که نام خانوادگیاش خلف الصدق و نام مستعارش عشق است، یکی از شخصیتهای شناختهشده در ایران به شمار میآید. او اشاره میکند که خانوادهاش در ایران به خوبی شناخته شدهاند و سلاطین صفویه بارها با این خاندان ارتباط برقرار کرده و به آنها احترام گذاشتهاند. میرزا داوود به ویژگیهای برجستهای شناخته میشود و مورد توجه شاه سلیمان صفوی بود. او مدت زیادی مسئولیت تولیت مشهد مقدس را بر عهده داشت، اما سلطان حسین صفوی او را به مقام وزارت دعوت کرد که او این دعوت را نپذیرفت. در نهایت، او در همان مکان درگذشت. از او اشعاری نیز به یادگار مانده است.
بی تو از شعلهٔ آه دلِ دیوانهٔ ما
سیل دودی شد و برخاست ز ویرانهٔ ما
هوش مصنوعی: بدون تو، آتش دلتنگی و درد دل ما مانند سیلی از دود بلند شد و از ویرانیهای ما برخواست.
نگوید آنکه بداند چه گوید آنکه نداند
به حیرتم که سراغ وصالش از که بگیرم
هوش مصنوعی: کسی که میداند، حرفی نمیزند و کسی که نمیداند، با حرفهایش احساس سردرگمی میکند. من در حیرتم که چهطور میتوانم از کسی اطلاعاتی درباره وصال او بگیرم.
