برگردان به زبان ساده
اسمش میرزا ابراهیم و از امیر زادگان آن ولایت بوده و آن از توابع خوی است. در زمان سلطنت شاه جهان هندی به دهلی رفته. در آن مملکت عزت و ثروت وافر و وافی به هم رسانیده. پس از مدتی از تعلقات دنیوی دل سرد و از قیودات ظاهری فرد گردیده، اموال خود را به تاراج داده ودر حلقهٔ فقر پانهاده. آخرالامر به ایران آمده در اصفهان فوت شد. و هم این رباعی از نتایج افکار ابکار اوست:
هوش مصنوعی: میرزا ابراهیم از خاندانهای aristocratic آن منطقه و متعلق به شهرستان خوی بود. در دوران شاه جهان هند به دهلی رفت و در آنجا به ثروت و مقام بالایی دست یافت. اما پس از مدتی از جذابیتهای دنیوی دلگیر شد و از قید و بندهای ظاهری آزاد شد. او اموال خود را از دست داد و به فقر افتاد. در نهایت به ایران بازگشت و در اصفهان درگذشت. این رباعی نیز نتیجه تفکرات عمیق اوست.
هر زنده دلی که او ز اهل درد است
دانسته ز اسباب تعلق فرد است
هوش مصنوعی: هر دل زنده و زندهدلی که به درد و رنج آشناست، میداند که وابستگی به دنیا و چیزهای فانی، عاملی برای خوشبختی و آرامش نیست.
هر پیر زنی مرگ طبیعی دارد
مردی که به اختیار میرد مرد است
هوش مصنوعی: هر زن مسن معمولاً به طور طبیعی میمیرد، اما مردی که خودش با ارادهاش میمیرد، واقعاً مرد است.
