برگردان به زبان ساده
و هُوَ شیخ عمادالدین فضل اللّه بن علاء الدین علی برزش آبادی الطوسی. از اعاظم مشایخ و علمای راسخ. از عنفوان شباب مقاماتِ سلوک را در خدمت جناب شیخ حاجی محمد خبوشانی اکتساب کرده. سلسلهٔ نسبش به دو واسطه به جناب سید محمد نوربخش میرسد. بدین طریق او مرید حاجی شیخ محمد و او مرید شیخ محمد لاهیجی و او مرید سید است. جناب شیخ را تألیفات شریفه و منظومات لطیفه است و به رسالهٔ لوایح مولانا جامی شرحی نفیسه نوشته. بالاخره سعادت شهادت دریافت. در سنهٔ اربع عشر و تسع مائه در مشهد مقدس رضوی. از اوست:
هوش مصنوعی: شیخ عمادالدین فضل الله بن علاءالدین علی برزش آبادی الطوسی، یکی از بزرگان مشایخ و علمای معتبر است. او از دوران جوانی در خدمت جناب شیخ حاجی محمد خبوشانی، به آموختن مقامات سلوک پرداخته است. نسب او به دو واسطه به سید محمد نوربخش میرسد. به این ترتیب، او مرید حاجی شیخ محمد است و حاجی شیخ محمد نیز مرید شیخ محمد لاهیجی و شیخ محمد هم مرید سید است. جناب شیخ تألیفات ارزشمندی دارد و نوشتههایی لطیف ارائه کرده است از جمله توضیحی درباره رساله لوایح مولانا جامی. در نهایت، او در سن چهارده سالگی و در سال ۹۰۰ هجری شمسی در مشهد مقدس به شهادت رسید.
بر درگهِ دوست تحفه جز جان نبری
دردت چو دهند نام درمان نبری
هوش مصنوعی: وقتی به درگاه دوست میروی، چیزی جز جانت نمیتوانی به هبه ببری؛ اگر درد تو را درمان کنند، به نام درمان نمیتوانی آن را بپذیری.
بی درد ز درد دوست نالان گشتی
خاموش که عرض دردمندان نبری
هوش مصنوعی: اگرچه خودت از درد و رنج بیخبری، اما به خاطر عشق و دلبستگی به دوست، در درونت ناله و فریاد داری. چرا که نمیتوانی به دیگران از دردهای خود بگویی.