رباعی شماره ۵۳

هوش مصنوعی: بسیار سپاسگزارم که یاد تو، همه چیز را از یادم برد و این وجود بی‌اساس مرا از ریشه‌ام جدا کرد.

هوش مصنوعی: گفتم برای لحظه‌ای گریه کنم، ولی آنقدر غصه‌ام عمیق بود که آهم شعله‌ور شد. وقتی خواستم آهی بکشم، باد آن را همراه خود برد.