شمارهٔ ۲ - مطلع یک غزل

هوش مصنوعی: ای کاش بدانم این چشم‌های پر از اشک من چه خاصیتی دارند که از شدت گریه بر روی تو، نمی‌توانم نگاه‌ام را به‌سوی تو بدوزم.

هوش مصنوعی: اکنون که به تو وابسته شده‌ام، از درد و سختی‌ای که به من رسانده‌ای، احساس می‌کنم که پر و بال من شکسته است.