قطعهٔ ۳۴ - پشیمانی

هوش مصنوعی: من قلبم را به تو تقدیم کردم، زیرا وقتی چهره‌ات را دیدم، متوجه شدم که از همه زیبایی‌ها، تو را بیشتر دوست دارم.

هوش مصنوعی: من در این دنیا افرادی را که دل‌ها را می‌فریبند، یکی یکی دیدم و از میان همه آنها، تو را انتخاب کردم.

هوش مصنوعی: اگر به من آسیب رساندی، من شکایتی نکردم و اگر اشتباهی از تو سر زد، من از تو چیزی نپرسیدم.

هوش مصنوعی: من از تو دلخور بودم که خونم را نوشیدی، اما به خاطر تو خطایت را بخشیدم. تو جانم را خواستی و من هم تو را بخشیدم.

هوش مصنوعی: تو رفتی و پیمان‌ات را شکستی، کاش از همان اول تو را نمی‌دیدم.