بخش ۱۲۷ - در معارج ارواح و ابدان و عذاب ایشان

هوش مصنوعی: اگر از دین و دانش بهره‌ای نداشته باشد، جان او را از تنش به زور جدا خواهند کرد.

هوش مصنوعی: در دنیا، فضای او وسیع و گسترده است و آرامش و شادابی‌اش به اندازه‌ی یک جرعه‌ی معطر و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: زندگی محدود و تنگ نظرانه نیست، بلکه دنیا با تمام وسعت و زیبایی‌اش در انتظار ماست. اگر در بسته‌ای بمانیم، تنها با باز کردن دل و چشم‌مان می‌توانیم به گستردگی آن پی ببریم. هر گوشه‌ای که به آن توجه کنیم، زیبایی‌ها و امکاناتی در آن نهفته است.

هوش مصنوعی: دور او، ابرهای تاریک از ترکیب‌های نادانی و جهالت شکل گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: او در میان دودهای آتشین به آرامی و بی‌خبر از خطرات حرکت می‌کند و با بی‌احتیاطی قدم برمی‌دارد.

هوش مصنوعی: کسی که در حالتی ناپسند و ضعیف به سر می‌برد، نباید انتظار داشته باشد که دیگران به او احترام بگذارند؛ زیرا وقتی در گمنامی و بی‌پیشینه‌ای به سر می‌برد، نمی‌تواند از زیبایی یا جذابیت‌های ظاهری کمک بگیرد.

هوش مصنوعی: خود به خود، گاهی شادی و گاهی غم به سراغ انسان می‌آید، گاهی زندگی به مسیر روشن و پاک می‌رسد و گاهی هم به طریق ناپاک و تاریک.

هوش مصنوعی: اگه به آسمان برود، باید بسوزد و اگر بر زمین بیفتد، باید آن را بدوزند.

هوش مصنوعی: کسی که نابینا است، در دستانش عصایی دارد که او را راهنمایی می‌کند و بر دوش او شخص دیگری نیست که به او کمک کند.

هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به تضاد و نیاز انسان‌ها اشاره دارد. بدن انسان مانند غذایی برای موجودات دیگر است و در عین حال، فرد همواره به دنبال بهره‌برداری از چیزهایی است که از دور می‌بیند و برایش جالب و جذاب به نظر می‌رسند. اگرچه ممکن است نیازهای فوری و نزدیک‌تر را نادیده بگیرد.

هوش مصنوعی: نه از پشت می‌تواند راهی پیدا کند و نه از جلو، نه به بیگانگان می‌رسد و نه به نزدیکان خود.

هوش مصنوعی: وقتی که چهره‌اش را به سمت دیگری برگرداند، به او اشکالاتی می‌گیرند و وقتی برگردد، به او فشار بیشتری می‌آورند.

هوش مصنوعی: نه کسی توانایی فرار از او را دارد و نه کسی قدرت مخالفت با او را.

هوش مصنوعی: زندگی او در گرمای تابستان و سرما به طرز شگفت‌انگیزی ادامه دارد، اما در عین حال در قید و بند گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: دل او خالی از روشنی و نور است و گوشش به شایعات بی‌پایه و ناسزاها و دروغ‌ها گوش می‌دهد.

هوش مصنوعی: تاریکی و ظلم بر او مانند کثیفی و دودی روی هم انباشته شده است.

هوش مصنوعی: تهمت و نادانی، حسرت و ذلت، جدایی و نادانی، و بی‌پناهی.

هوش مصنوعی: زمین را در اختیار گرفته‌ای، دست آسمان به تو باران و سنگریزه می‌ریزد.

هوش مصنوعی: روح او از نور دانش خالی و جسمش به خاطر ظلمت در گِل قبر باقی مانده است.

هوش مصنوعی: برای عبور از مشکلات و دشواری‌ها، تنها تلاش و عمل کافی نیست؛ باید راهی جدید برای بازگشت به مسیر درست پیدا کرد.

هوش مصنوعی: نیروهایی همچون برق و روشنایی از اطراف او را احاطه کرده‌اند، به طوری که این انرژی‌ها از نفس او به وجود آمده و به اطراف پراکنده شده‌اند.

هوش مصنوعی: او با افراد بدگفتار نمی‌کند و همچنین نیکی‌اش از حالت مستی و سرمستی نیست.

هوش مصنوعی: او کارش را از دست داده و در حال حاضر به وضعیت خود فکر می‌کند و از خود فاصله گرفته است.

هوش مصنوعی: زمانی که انسان از خواب غفلت بیدار می‌شود، متوجه می‌شود که امروز هیچ ظلمی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: دوزخ واقعی مفسدان در دنیا همین است که آنها در آخرت به عذاب می‌افتند، چرا که این عذاب نتیجه کارهای نادرست و نتایج منفی اعمال آنهاست. جریمه و کیفر آنها در زندگی آینده بسیار سخت و بزرگ خواهد بود.

هوش مصنوعی: این‌طور که مرگ به‌طور کلی اتفاق می‌افتد، و آن کسی که مرده است، هنوز به طور کامل از دنیا نرفته است.

هوش مصنوعی: روح از این گنبد به سمت بیرون نمی‌رود و نمی‌تواند از این چاه به بالاتر برود.

هوش مصنوعی: با تفحص و کندوکاو در وجود او، آرزوهای این دنیای ما نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: هر چند وقت یکبار، در دنیای خیال، افرادی به خواب نزدیکان و خانواده می‌آیند.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که فردی با نشان دادن ناتوانی و زحمت‌هایش، نیاز و ضرورت‌های خود را به دیگران ارائه می‌دهد.

هوش مصنوعی: تا بفهمند که چه چیزی باعث برآورده شدن خواهش‌ها و نیازهایشان می‌شود.

هوش مصنوعی: آن‌ها یا با زور به او چند نان می‌دهند یا چراغی به قبرش می‌فرستند.

هوش مصنوعی: اگر کسی دیگران را به صدقه دادن تشویق کند، این کار ارزشش به اندازه همان است که خود او صدقه بدهد.

هوش مصنوعی: اگر بیشتر از نیازت داشته باشی و آن را ندهی، در واقع تو آن را بیهوده در اختیار داری.

هوش مصنوعی: قبل از این که مرگ به تو نزدیک شود، از زندگی خود بهره ببر و آن را درک کن.

هوش مصنوعی: برای به‌دست آوردن مال خود نباید از زندگی و عزت خود کم کنید و به زاری و ناله بیفتید.

هوش مصنوعی: خداوند به تو نعمتی نداده که با شادی زندگی کنی، پس چطور می‌توانی نتیجه‌اش را این‌گونه تحمل کنی؟

هوش مصنوعی: او از صد زبان خواستار تو بود، اما تو به او گوش نداشتی و راهی برای رسیدن به تو نیافت.

هوش مصنوعی: افرادی که نیاز و حاجتی دارند، در اطراف تو هستند و می‌توانی از طریق لب‌های آن‌ها، خواسته‌هایشان را درک کنی.

هوش مصنوعی: هر کس به دنبال حقوق و نیازهای خود است و نه بیشتر از آنچه که به انصاف می‌رسد.

هوش مصنوعی: به خاطر نعمت‌های او، به دانش و علم توجه کن و نیز به بندگانش نگاهی بینداز.

هوش مصنوعی: هیچ کس که بد و پست است، نزد خداوند روزی‌ای ندارد و آنچه که می‌بینی، نشان‌دهنده حقیقتی است که نمی‌توان بر آن تکیه کرد.

هوش مصنوعی: اگر این گونه خوراکی را بخوری، به درست اندیشی می‌رسی، وگرنه بعد از تو دوستانت همین کار را خواهند کرد.

هوش مصنوعی: اگر قبلاً برای تو زری (پول یا هدیه‌ای) دادند، بدان که آن هدیه به خاطر شخص دیگری بوده و نه برای تو.

هوش مصنوعی: اگر تو بخشش کردی، بهشت را خواهی یافت، وگرنه خود خداوند به صورت بی‌منت، تو را از نعمت‌ها محروم می‌کند.