رباعی شمارهٔ ۱۱۸

هوش مصنوعی: من مانند خاکم و تو مثل آفتاب هستی، ای دل، شگفت نیست که نور تو بر من بتابد، ای دل.

هوش مصنوعی: من از خودم گم شده‌ام چون تو را یافته‌ام. به من کمک کن، چون مانند من کسی دیگر نیست. ای دل، تو هم این را درک کن.