غزل شمارهٔ ۳۱۶

هوش مصنوعی: زیبا رویان که معمولاً به دیگران آسیب می‌زنند، در عین حال وفاداری را نیز از خود نشان می‌دهند. آنها می‌توانند درد را به دیگران منتقل کنند، اما در عین حال می‌توانند درمانی نیز برای آن داشته باشند.

هوش مصنوعی: وقتی شاهان به شکار می‌روند و دست به صید می‌زنند، حتی اگر شکار را بگیرند، در نهایت آن را رها می‌کنند.

هوش مصنوعی: ای دوست، به من نگاهی بیفکن؛ چرا که بزرگان و بیشتر صاحب‌نواها بر ضعیفان محبت و رحمت می‌کنند، به خاطر خداوند.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که از تو خواهش می‌کنم یا با بوسه‌ای محبت خود را نشان بده، یا آن را به من بفروش، چرا که این احساس یا محبت چیزی است ارزشمند که هم می‌توان آن را هدیه داد و هم با قیمتش معامله کرد.

هوش مصنوعی: عاشقان را از خود دور نکن، چرا که آنها برای تو همه چیزشان را فدای تو می‌کنند و همچنین برایت دعا خواهند کرد.

هوش مصنوعی: اگر دل من به زیبایی‌ها تمایل پیدا کند، عیب نگذارید، چرا که این کار گناهی است که در شهر شما هم انجام می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر یاد و نام تو بر زبان‌ها بیفتد، نگرانی وجود ندارد، چرا که حتی پادشاهان نیز ممکن است به اشتباه نام و یاد افراد عادی را به یاد آورند.

هوش مصنوعی: تو هنوز کودک هستی و در تو اشتباهی وجود ندارد. شگفت‌انگیز است که حتی کسانی که در مسیر درست گام برمی‌دارند، هم ممکن است اشتباه کنند.

هوش مصنوعی: اگر یار به یاد ما نباشد، ناراحت نباشیم؛ چون ما چه کسانی هستیم که حتی فکر ما نیز مورد توجه دیگران باشد؟