غزل شمارهٔ ۳۰۷

هوش مصنوعی: محبتش به کسی بود که اگر او عشقش را ابراز کند، ابتدا با صداقت و وفاداری قدم برمی‌دارد و جانش را فدای او می‌کند.

هوش مصنوعی: محبوبی که با سخاوت خود حامی عاشق است، اگر جان عاشق را هم بگیرد، باز هم با لطف و مهربانی رفتار می‌کند.

هوش مصنوعی: زهر و آسیب‌هایی که از دشمن به ما می‌رسد، باید به یاد دوستی و محبت گرفته شود تا باعث درمان و شفای ما شود.

هوش مصنوعی: من مغازه‌ی کار و مشغولیاتم را به روی مردم بستم تا عشق او وارد زندگی‌ام شود و تجارت و خرید و فروش را انجام دهد.

هوش مصنوعی: من از درگاه او نمی‌گذرم تا اینکه ظلم و بی‌مهری‌اش به من خاک بپاشد و خونم را بریزد.

هوش مصنوعی: بر روی کشته شدگان غم عشق او، کفن نپوشید، زیرا کسی که در عشق شهید می‌شود، از گرد خونش نشانی باقی می‌ماند.

هوش مصنوعی: مجنون که شب‌ها به خاطر لیلی از شدت عشق و جنونش می‌گذراند، تعجبی نیست که روزها هم تحملی از سگ‌ها را بکند.

هوش مصنوعی: باد، به معنای خوشی و زندگی است، و باید تمام محدودیت‌ها و چهارچوب‌ها را کنار گذاشت. هر خانه و زندگی‌ای را که جز عشق و آرزوهای او بنا کند، ویران کن.

هوش مصنوعی: ای اوحدی، هر کاری که از روی عشق انجام دهی، نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات توست. حال ببین کسی که هیچ عشق و احساسی در دل ندارد، چه کار می‌تواند انجام دهد؟