غزل شمارهٔ ۵۲۵

هوش مصنوعی: وقتی دل من شاد نیست، گل‌ها و باغ‌ها پژمرده می‌شوند و گل یاسمن هم به خاطر درد و غم من، نمی‌تواند بخندد.

هوش مصنوعی: باغبان عشق می‌گوید که بگذار باد ملایم به قدری عاشقانه و لطیف بوزد که حتی شانه‌های او هم تبدیل به خاکستر شود و در میان موهای من بیفتد.

هوش مصنوعی: گفتم که روش‌های زرتشتیان پر از شور و اشتیاق است و عشق دوباره به سراغ من آمده است. پاسخ داد که من مانند مجنون و فرهاد، عاشق هستم.

هوش مصنوعی: نه به کفر تعلق دارم و نه به اسلام، و اسلام نیز برای من جوهر کفر نیست. نمی‌دانم حکمت خداوند در خلقت من چیست.

هوش مصنوعی: اگر از هر ذره، صد بتی را نشناسی و نگرانی خود را دور کنی، می‌توانی به حقیقتی عمیق و زیبا دست یابی، ای برهمن، در دنیای کفر و بی‌اعتقادی من.

هوش مصنوعی: اگر از من ناراضی هستی، لطفاً به من آسیب نرسان، زیرا غم و اندوه من به‌حدی زیاد است که هیچ‌وقت به عمق وجود من رسیدگی نمی‌کند.