غزل شمارهٔ ۲۲

هوش مصنوعی: شخصی از تو نوشته و دل آرامش را پر از غم کرده است، او نامه‌هایی را که غمگین و آکنده از درد هستند، برای تو فرستاده و بارها در این راه رنج کشیده است.

هوش مصنوعی: من خوشحالم که هر بخش از وجودم را که خوابیده بود، در یک تپش خاصی به حرکت درآورده‌ام.

هوش مصنوعی: در سرزمین عشق، حتی کوچک‌ترین ذرات الماس نیز هیچ ارزشی ندارند، زیرا در آنجا صلح و آرامش چشم‌ها وجود ندارد و هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین آن شود.

هوش مصنوعی: من موهای جذابی را به دست آورده‌ام که شب را بر دلم حاکم کرده، در حالی که صبحی از آرامش هنوز به فکر نرسیده است.

هوش مصنوعی: به زیر سایه طرز فکر دیگران نرو و مضطرب نباش، زیرا پاداشی دیگر در انتظار است، مانند شهیدی که در خون خود غرق شده است.