برگردان به زبان ساده
زخم کاویدن بر او الماس بستن کار کیست
رسم غم خواری نکو می داند این غمخوار کیست
هوش مصنوعی: کسی که زخم قلب را بر الماس می‌سازد، باید بداند که شیوه‌ی همدردی و غم خواری بر عهده‌ی کیست.
مشتری بودن نه حد ماست در بازار دوست
چشم بستن از متاع، آخر ببین بازار کیست
هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که ما در بازار عشق و دوستی، مشتریان محدودی نیستیم و نباید تنها به ظاهر و متاعی که در بازار دیده می‌شود، توجه کنیم. بلکه باید دقت کنیم که این بازار چه معنایی دارد و کسی که در آن حاضر است، کیست. به عبارت دیگر، ارزش واقعی عشق و دوستی فراتر از ظاهر و مادیات است و باید به عمق آن نگاه کرد.
این وصال جاودان، وین لطف روز افزون، دلا
منتم بر دیده، لیک از گریه ی بسیار کیست
هوش مصنوعی: این پیوند ابدی و این محبت روز به روز افزون، دل من به تو افتخار می‌کند، اما از بس که گریه کرده‌ام، دیگر کسی نیست.
طعنه بر آرایش دست و میان ما مزن
چون نه ای آگه که ناقوس که و زنار کیست
هوش مصنوعی: به زیبایی و ظواهر ما خرده نگیرید، زیرا شما از حقیقت و باطن ما بی‌خبر هستید.
لب به دندان، دست در زیر زنخ دارد مسیح
گفته ای ای همنشین گویا که این بیمار کیست
هوش مصنوعی: به دندان‌هایش لب می‌زند و دستی زیر چانه دارد. مسیح، تو ای رفیق، گویی از کیست که این بیمار باخبر است؟
از شهیدان کوچه های قدسیان، عرفی تو راست
زهره ای داری بگو کز غمزه ی خونخوار کیست
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به یک شخصیت خاص اشاره می‌کند که در میان شهیدان و نیایشگران قرار دارد. او از یاوری می‌خواهد که با زیبایی و قدرت خود، نشانه‌ای از تلخی غم و عشق را آشکار کند. این فرد دارای جذابیتی خاص است که باعث می‌شود دیگران از او بپرسند که این غم و درد ناشی از چیست و به کدامین موجود شریف مربوط می‌شود.
