غزل شمارهٔ ۱۰۹

هوش مصنوعی: یک نکته کوچک از شراب ناب باید گفت و با زاهدان نیز می‌توان از این موضوع سخن گفت.

هوش مصنوعی: هرگز توبه‌ام باعث ناامیدی و خستگی‌ام نشده است و این نکته را در بین دوستان باید بیان کرد.

هوش مصنوعی: ای مردم، به درد و حال کسی که به عشق نرسیده و دور از یار است گوش کنید، که حال کسی که تشنه است و به آب رسیده، داستانی قابل گفتن دارد.

هوش مصنوعی: با کلام نمی‌توان به حقیقت واقعی دست یافت، اما داستانی از یک گوهر نایاب وجود دارد که باید گفته شود.

هوش مصنوعی: من در خواب دیدم که آن لب مثل عسل شیرین است. حالا فرقی نمی‌کند که این خواب حقیقت دارد یا نه، ولی این مورد را باید بیان کنم.

هوش مصنوعی: کسی که عیب‌های خود را از دوستش پنهان می‌کند، احمق است. داستان‌های زیادی درباره این موضوع در میان دوستان گفته می‌شود.

هوش مصنوعی: در دل و بیرونم آتش احساسات وجود دارد و این حرفی که می‌زنم، در میان این هیجان و اضطراب، بسیار مهم و ضروری است.

هوش مصنوعی: در شب‌های تاریک و پر از غم، از عشق و جدایی چیزی مگو، چون تنها در روشنی ماه، سخنان خوبی در مورد آن وجود دارد که باید گفته شود.