غزل شمارهٔ ۷۹

هوش مصنوعی: ما در فقر و ناداری به مقام سلطنت دست یافتیم و از سرانجام زندگی خوش گذرانی، لذتی را چشیدیم که دیگران به واسطه پرهیزکاری از آن محروم بودند.

هوش مصنوعی: سال‌ها به درگاه صاحبدلان التماس کردیم و از طریق همین گدایی و begging به این مقام و پادشاهی دست یافتیم.

هوش مصنوعی: همت و اراده ما از توجه به ظواهر گذشت و به همین خاطر در دنیای معنا به مقام و جایگاهی پادشاهی رسیدیم.

هوش مصنوعی: نور شمعی که می‌درخشد بر دل ما تابید و به واسطه آن، این همه روشنائی و زیبائی را پیدا کردیم.

هوش مصنوعی: گفت‌وگوهای می‌نوشندگان تمام ناخوشی‌ها و کینه‌هایی که به خاطر زهد ریاکارانه به وجود آورده بودیم را از یاد ما برد.

هوش مصنوعی: ما قبلاً به خاطر غرور و افتخار خود احساس سر بلندی می‌کردیم، اما اکنون از آن احساس دست برداشته‌ایم و به خاطر این تصمیم، از زحمت و رنجی که داشتیم رهایی یافته‌ایم.

هوش مصنوعی: اگرچه آسمان به ما آسیب رسانده و ما را شکسته است، اما مانند عبید که درون بزرگترها را می‌بیند، ما نیز نکات ارزشمندی را در دل بزرگان یافته‌ایم.