شمارهٔ ۳۸
نورس دماوندی
»
متفرقات
»
شمارهٔ ۳۸
بد را بد خویشتن بگیرد
زنبور چو نیش زد بمیرد
از مشک فشان نافه باقی است
با نام نکو کسی نمیرد
هر بد به بدی بود سزاوار
این درد دوا نمی پذیرد
دلزار چه می کند نگویی
نورس دل اگر زمین نگیرد
شمارهٔ ۳۷: نورس که خام غم به دل ناتوان شکست
شمارهٔ ۳۹: بی دردی ات ای طبیب تا کی تا کی
اطلاعات
وزن:
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
قالب شعری:
غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
4
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
