خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

متفرقات

نورس دماوندی » متفرقات

شمارهٔ ۱ : زموی آن میان بستم کمر افکار عالی را

شمارهٔ ۲ : دلی که نشاه ی لعل تو آرزو دارد

شمارهٔ ۳ : من که بر بزم دامن افشاندم

شمارهٔ ۴ : یادم نهان نکرده و پیدا نیامده

شمارهٔ ۵ : خرد جنس جور و جفا می فروشد

شمارهٔ ۶ : در هند خط زمایه ی سودا گذاشته ام

شمارهٔ ۷ : دامن از سیر ریاض خلد چیدن مشکل است

شمارهٔ ۸ : شعر ناخواندن مرا بر هرزه نالان مدعاست

شمارهٔ ۹ : چون چراغ صبحگاهی غره ی دولت مباش

شمارهٔ ۱۰ : چنین که شمع صفت خویش را گداخته ای

شمارهٔ ۱۱ : مرا تا در خیال آن گل عذار است

شمارهٔ ۱۲ : پرده بردارد اگر از چهره ی روشن در آب

شمارهٔ ۱۳ : سبزه ی خط بر بناگوشش بهار دیگر است

شمارهٔ ۱۴ : ساقی که صبوح پیشه ی توست

شمارهٔ ۱۵ : دل را ز ناز چشم تواز دست داده ام

شمارهٔ ۱۶ : شب زداغ هجر دست از کار و کار از دست رفت

شمارهٔ ۱۷ : این سیه بختان که دل در زلف و کاکل بسته اند

شمارهٔ ۱۸ : عشق اگر سررشته بخشد سبحه و زنار چیست

شمارهٔ ۱۹ : اگر چه شمسه ی ایوان دین نبی و ولی است

شمارهٔ ۲۰ : ز ابروی در نقاب تو صبحم چو شام شد

شمارهٔ ۲۱ : اشکم چو ز مهر جهان تاب آمد

شمارهٔ ۲۲ : به غیر خود طرفی در سخن ندارم من

شمارهٔ ۲۳ : چو بر موی میان آن زلف عنبر یار می بندد

شمارهٔ ۲۴ : ای که فیض نوبهارت خاک را قارون کند

شمارهٔ ۲۵ : هر غنچه ندانم لب خندان که باشد

شمارهٔ ۲۶ : چون گل هزار زخم ز موج نفس مرا است

شمارهٔ ۲۷ : جناغ مرغ دلم چون شکست چشم سیاهش

شمارهٔ ۲۸ : زمهر شاه ولایت به من ولایت شاه

شمارهٔ ۲۹ : از شوق وصال آن بر و دوش

شمارهٔ ۳۰ : صلحی است که خورشید نماید به شب تار

شمارهٔ ۳۱ : یار از دست نگارین مژه ام را تر کرد

شمارهٔ ۳۲ : ز خاموشی سخن رو تازه گردد

شمارهٔ ۳۳ : حلقه ی زلف است رهزن تر ز طوق غبغبش

شمارهٔ ۳۴ : مرا است طرفه نگاری ز حور دلجو تر

شمارهٔ ۳۵ : به طرف باغ ملوکانه مجلسی است مهیا

شمارهٔ ۳۶ : نظر بود به نظر باز خوش نگاهان را

شمارهٔ ۳۷ : نورس که خام غم به دل ناتوان شکست

شمارهٔ ۳۸ : بد را بد خویشتن بگیرد

شمارهٔ ۳۹ : بی دردی ات ای طبیب تا کی تا کی

شمارهٔ ۴۰ : دست شاه اندازیم را چون تهی دستی گرفت

شمارهٔ ۴۱ : حسنی که ز نور خود حجابی دارد

شمارهٔ ۴۲ : ای آنکه به حفظ خویش دارنده تویی

شمارهٔ ۴۳ : ای چشمه ی فیض زندگی را منبع

شمارهٔ ۴۴ : دل نقش بهانه جوی او می آید

شمارهٔ ۴۵ : داد از این همدمان بی آزرم

شمارهٔ ۴۶ : با اهل یقین چون و چرا را بگذار

شمارهٔ ۴۷ : ای آن که نداری خبر از هشیاری

شمارهٔ ۴۸ : آنم که به رحمان ازل پیوستم

شمارهٔ ۴۹ : هر که تیر طعنه اندازد پیاپی چون کمان

شمارهٔ ۵۰ : به خواب آن طره ی زلف معنبر بود در دستم

شمارهٔ ۵۱ : ما را بود علاج نداریم چون علاج

شمارهٔ ۵۲ : تا ندهد باده گلرنگ رنگ

شمارهٔ ۵۳ : ریخت لخت دل زدم تا چشم خون پالا به هم