شمارهٔ ۴۰۲
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۴۰۲
آیینه روی صحبتم من
مشاطه ی حسن الفتم من
روشن از شمعم این دلیل است
پروانه چی محبتم من
چون آب حیات بخش خلقم
هر چند شکسته قیمتم من
کی سایه فکن به هر خسیسم
پرواز همای همتم من
بر شیشه ی هیچ دل نخوردم
سرشار می مروتم من
اجری خور من جهانیان اند
چون توشه کش قناعتم من
هم رنگ پذیر هر مجازم
هم بوی گل حقیقتم من
هم عینک چشم اعتبارم
هم نقش نگین دولتم من
نورس نشوم ذلیل اخوان
چون یوسف مصر عزتم من
شمارهٔ ۴۰۱: چهره ی معنی گشاید کلک سحر آثار من
شمارهٔ ۴۰۳: یه یک ساغر ای ساقی مست من
اطلاعات
وزن:
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
9
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
