شمارهٔ ۳۵۷
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۳۵۷
کشته ی اشک بسمل نازم
از شهیدان عشق ممتازم
بویی از عشق می دهد رنگم
بی سخن فاش می شود رازم
چه قدر ها فروتنی دارم
خاکساری است او ج پروازم
می برد دل به بازی از دستم
باز دل می دهد به صد نازم
مهر و مه چون جرس فغان سازند
نورس از ناله فلک سازم
شمارهٔ ۳۵۶: ز آب رو تا دیده و دل را توانگر ساختم
شمارهٔ ۳۵۸: ز آهنگ مخالف تا چو نی پرشور شد گوشم
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن مفاعلن فعلن
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.