شمارهٔ ۳۴۵
نورس دماوندی
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۳۴۵
بس که می ریزد نگاهش جنگ بر بالای جنگ
از جنون من نماند سنگ بر بالای سنگ
غنچه ی باغ حیا را خنده رنگین جلوه است
از تبسم ریخت لعلش رنگ بر بالای رنگ
یاد آن تنگ دهان از اشک گرمم ریخته است
چون شکر خنداب او تنگ بر بالای تنگ
شبنم اشک ندامت رنگ از دل می برد
بی نم این آیینه دارد زنگ بر بالای زنگ
بی حفاظ از باده و دشنام می آید به جوش
شد هنر بهره نواحش سنگ بر بالای سنگ
هر دم از نیرنگ نازش جلوه ی دیگر کند
رنگ دیگر گل کند از رنگ بر بالای رنگ
تن زد از دستان نورس در گلستان عندلیب
زهره هم دارد ز چنگش جنگ بر بالای چنگ
شمارهٔ ۳۴۴: لعل می گون چون نگاه از حرف های نیم رنگ
شمارهٔ ۳۴۶: ریخت تا کوه غمت فرسنگ در فرسنگ سنگ
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسین آقایی
تعداد ابیات:
7
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
